Tessel Beeld Libelle
TesselBeeld Libelle

PREMIUM

Tessel: “Wat kan er toch aan de hand zijn met die jongen?”

Corine belt met goed nieuws. Jacob is wakker geworden na bijna twee maanden op de IC.

TesselLibelle

“Hij heeft naar me geglimlacht. En mijn naam gezegd. Maar we zijn er nog niet.”

Ik hoor hoe de angst haar stem schor maakt.

“Hij heeft massa’s spierkracht verloren. Tessel, als je die benen van hem ziet, die stoere gespierde fietsbenen van Jacob. Zo mager nu. En we weten natuurlijk ook nog niet precies wat er in dat slimme hoofd is gebeurd.”

“Hij herkent je, hij zegt je naam. Dat geeft hoop.”

“Natuurlijk.”

Ik hoor de twijfel in haar stem.

En dan komt er ook nieuws van Wouter, onze neef die vermist wordt. Maaike, zijn vriendinnetje, is gebeld door de politie. Hij is boven water, maar de politie wil niet zeggen hoe en waar. Omdat hij meerderjarig is, zal hij zelf contact moeten zoeken met zijn vrienden of familie.

Ik ben enorm opgelucht. Hij ligt dus in ieder geval niet op de bodem van het IJ of een kanaal. Hij lééft. Maar verder weten we niets en zullen we moeten afwachten of hij inderdaad iets van zich laat horen. Wat kan er toch aan de hand zijn met die jongen?

Emmy, mijn zus, is sceptisch. “Die was vast op de vlucht geslagen voor de politie. Hij zit ongetwijfeld in de bak.”

Wouter is geen lieverdje, hij doet domme dingen, hij is misschien verslaafd, we weten het niet, want Wouter ontkent altijd alles. Maar dat hij zo is afgegleden dat hij in gevangenis zit... ik kan het haast niet geloven. Waar is het mis gegaan?

Emmy zucht. “Volgens Astrid is hij op zijn vierde door zijn vader vermoord.”

Astrid is mijn en Emmy’s therapeut. Ze kent de familie als haar broekzak. Toen Emmy scheidde van Klaas, de vader van Wouter, liepen de gemoederen zo hoog op dat Klaas niet alleen Emmy nooit meer wilde zien, maar ook zijn zoon niet.

“Weet je nog Tes, hoe hij die eerste maanden elke dag vroeg wanneer hij naar papa mocht? En die lul gaf geen sjoege! Maar goed, Wouter had ondanks die klootzak van een vader een andere loopbaan dan die van crimineel kunnen kiezen. Hij is niet in het getto geboren, hè. Hij heeft alle kansen gehad.”

Emmy heeft een paar jaar geleden alle banden met Wouter verbroken. Ik vind dat bijna onverdraaglijk. Ze zegt: “Hij is een junk, Tes. Ik weet het zeker. Verslaafd aan cocaïne en gokken. Een junk die me altijd leugens vertelt en me geld afhandig wil maken. Ik kon niet anders dan hem de deur uitschoppen. Jij hebt makkelijk praten met jouw lieve dochtertjes.”

Ik denk aan Doris en Julie, mijn meiden die nog nooit voor gedonder en gelazer hebben gezorgd. Door en Juul zijn dol op hun neef, met wie ze af en toe heel hard doorzakken en met wie ze verschrikkelijk kunnen lachen en die voor zijn nichtjes door het vuur zou gaan. Ik zie hoe kapot en bezorgd ze nu zijn. Vooral Doris is geschokt. Nadat ze had gehoord dat hij was vermist, heeft ze dágen gehuild.

Ik vertel Reinier over de laatste familieontwikkelingen. Hij hoort me zwijgend aan. Dan vertelt hij over een van zijn allerbeste vrienden, hoe die zich een paar jaar geleden dood heeft gezopen. “Een verslaving overwinnen is het moeilijkste wat er is, dat heb ik bij hem gezien. Een superslimme, erudiete kerel die op het laatst totaal verlopen met tassen drank over straat liep.”

Dan zoent hij me stevig op mijn mond. “Laat het gaan. Jij kunt nu toch niks doen.”

“Nee” zeg ik, terwijl ik mijn handen onder zijn shirt laat glijden, over zijn warme rug, naar het kleine kuiltje boven zijn billen. “Kom, we gaan leuke dingen doen.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden