null Beeld

Herman Koch: “Ik hoef nooit te denken: mijn vrouw is bij mij vanwege mijn succes”

Met de opbrengst van zijn succesvolle boeken kan Herman Koch (63) een luxe leven leiden. Maar écht blij wordt hij van hangen op de bank. En van wandelen. Schrijven? Dat doet hij maximaal twee uur per dag. Nog een geluk dat het Boekenweekgeschenk 2017 toch is afgekomen.

Online redactie Libelle

Interview: Nathalie Huigsloot

De schrijver in je Boekenweekgeschenk vraagt zich af: is het succes je naar je hoofd gestegen? Ja en nee, was het antwoord. Is het moeilijk om te zorgen dat het succes niet naar je hoofd stijgt?

“Ik geloof wel dat het anders is wanneer het je op je vierentwintigste overkomt, dan op je vierenvijftigste, zoals bij mij. Ik kan me goed inleven in popsterren en acteurs die op hun twintigste wereldberoemd worden en er dan allerlei verslavingen bij cadeau krijgen. Als mijn boeken goed verkopen, denk ik niet: nu moet ik ook maar een rijk en coke-gevuld bestaan gaan leiden. Maar ik moet wel een beetje opletten.”

Wat ligt er op de loer?

“Wat ik een minder prettige bijwerking vind, is dat je moet oppassen dat je niet alleen de hele tijd Koch de schrijver, bent. De publieke persoon. Dat ligt er ook aan hoe anderen je benaderen. Mensen denken vaak: hij zal door dat succes wel een beetje een hoge dunk van zichzelf hebben. Of ze zeggen: 'Je hebt weinig tijd, hè, je bent druk.' Nou, dat valt wel mee. Maar mensen associëren dat meteen met zo’n bestaan. Ze beginnen tijdens een etentje of op een verjaardag ook al gauw tegen mij over mijn nieuwe boek, terwijl ik denk: kunnen we het even over Ajax hebben, zoals iedereen? En zullen we het niet alleen over mij hebben en wat ík doe? Mensen kijken vaak naar mij met een blik van: wat zou hij erover te zeggen hebben? Opeens ben je een belangrijk persoon. Maar dat is niet altijd alleen maar leuk. Ze zetten je toch op een soort voetstukje. Soms laat ik het me wel aanleunen. Ik ben van nature geen klager of zeurpiet, maar ik weet dat het effect heeft als ik zeg: 'Is er geen kamer met uitzicht op zee? Want ik vind het wel jammer dat ik nu in Colombia ben en op een blinde muur uitkijk.’ Dan gaat ze het meestal wel regelen, omdat ‘schrijver Kotsj' aan het protesteren is. Maar je moet oppassen dat je bij je vrienden niet hetzelfde gedrag gaat vertonen.”

Tekst gaat verder onder video.

VIDEO: Handig en decoratief: verstop je waardevolle spullen hier.

Wat vinden je zoon en je vrouw van jouw succes?

“Zij vinden het leuk. Ik vind het wel fijn dat ik mijn vrouw al kende op het moment dat ik nog helemaal niks was. Ik kan nooit denken: ze is bij mij vanwege het succes, haha. En we lachen om alle andere dingen. Zoals met alle egards ontvangen worden op een vliegveld. Dat er weer iemand staat met een bordje ‘mister Koch'. Dan denken wij: hadden we dat ooit gedacht? Het is leuk om dat samen te kunnen delen.”

Vind je het spijtig dat je ouders dit succes niet hebben meegemaakt?

“Ja, maar ik vind het nog spijtiger dat mijn zoon zijn grootouders niet heeft gekend. En andersom. Voor mijn moeder was mijn zoon haar enige kleinkind geweest. Die dingen zijn jammer. Dat het met mij nu goed gaat, nou ja, dat is dan zo. Ik spreek mijn ouders er weleens over toe. Jullie hoeven je geen zorgen meer te maken, zeg ik dan in gedachten tegen ze. Want ik weet dat ze dat wel hebben gedaan. Maar het is allemaal goed gekomen.”

Meer Herman?

Je leest het hele interview in Libelle 14, vrijdag 24 maart in de winkel. Klik hier voor meer informatie over het boekenweekgeschenk.

LEES OOK:

Beeld: Robert Alexander.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden