null Beeld

Sylvia (22): “Het enige waar ik mee bezig ben, is waar de wc is”

Sylvia (22) heeft een ernstige vorm van het Prikkelbare Darm Syndroom. Dat houdt in dat ze vaak buikpijn heeft en soms wel 30 keer op een dag naar de wc moet. “Toen mijn baas vroeg waarom ik zo vaak wegliep van mijn werkplek kon ik wel door de grond zakken.”

Online redactie Libelle

“Twee jaar geleden was ik aan het werk toen ik opeens dubbelklapte van de pijn in mijn buik. Ik kon niets meer en werd naar de eerste hulp gebracht. ‘Je hebt het Prikkelbare Darm Syndroom’, werd me na diverse onderzoeken verteld. Hoe ik me voel, wisselt per week. De ene week voel ik me top, de andere week loop ik met zo’n opgeblazen buik rond dat ik wel 6 maanden zwanger lijk omdat ik zo’n last heb van gasvorming."

LEES OOK: HEB JE DARMPROBLEMEN? DIT HELPT!

Een dagje de stad in

"Op een slechte dag moet ik wel 30 keer naar de wc en heb ik koliekaanvallen. ‘Er is niets met me aan de hand’, zei ik tegen mijn collega’s. Totdat mijn leidinggevende informeerde waarom ik zo vaak wegliep van mijn werkplek. Ik kon wel door de grond zakken toen hij dat vroeg. Ik wilde helemaal niemand vertellen waarom ik zo vaak naar de wc moest, alleen is het nauwelijks verborgen te houden. Op school rende ik ook weleens de klas uit zodat ik de wc nog kon halen. Als vriendinnen vroegen of ik een dagje met ze wilde shoppen, dan probeerde ik er met een smoes onderuit te komen. ‘Ik heb al een andere afspraak’, zei ik vaak. Ze moesten eens weten. Een dagje de stad in is voor mij een drama. Het enige waar ik dan mee bezig ben, is waar de dichtstbijzijnde wc is. En ik ben zó bang dat het mis zal gaan, dat ik niet op tijd ben."

"IK BEN ZÓ BANG DAT HET MIS ZAL GAAN, DAT IK NIET OP TIJD BEN"

Huilen van ellende

"De 1ste keer dat per ongeluk de diarree in mijn broek liep, was tijdens een wandeling met de hond. Ik heb staan huilen van ellende. Inmiddels weet ik dat zodra mijn darmen heftig rommelen, het tijd is om incontinentiemateriaal te dragen en mijn afspraken af te zeggen. Een tijdlang durfde ik niet meer van huis te gaan. Ik ging nog wel naar school en naar mijn werk; verder leefde ik als een kluizenaar. Dat was het absolute dieptepunt, zo kon het gewoon niet langer."

Chronische ziekte

"Daarom stond ik op een dag tijdens de les op en zei: ‘Mag ik wat vertellen?’ Vervolgens heb ik mijn klasgenoten uitgelegd wat er aan de hand was. Iedereen reageerde heel liefdevol. Ook op mijn werk weten collega’s het inmiddels. Ik hoef nu niet langer met smoesjes te komen als het niet goed met me gaat. Eindelijk zie ik onder ogen dat ik een chronische ziekte heb en dat ik me daar niet voor hoef te schamen.”

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Dokter Rutger: wat doe je als je een vaginale schimmelinfectie hebt?

LEES OOK:

De beste artikelen van Libelle Daily in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Tekst: Laura van der Meer. Beeld: Petronellanitta

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden