null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Willeke: “Het is een romantisch plekje, maar wie van ons wil hij nou?”

Terwijl Manon en Boy op tijd naar bed gaan, gaan Willeke en Lotte naar een feestje op de camping.

Charlotte Remarque

Donderdag 18 augustus

Lotte en ik zijn eindelijk weer zonder toezicht op de camping. We hebben deze week veel met familie afgesproken, we hebben oma gezien, en Robbert en Nelson. Lotte, die meestal heel beleefd is tegen volwassenen, was ongegeneerd brutaal tegen Nelson, wiens witte tafellakens twee keer per week worden opgehaald door een schoonmaakdienst, en wiens tuin zelfs met deze droogte vol en groen en glanzend van gezondheid is. Op een gegeven moment onderbrak ze zijn gesprek om te vragen of hij wel iets terugdoet nu hij zoveel geld heeft. Hij glimlachte zuinig en legde haar fijntjes uit dat een kwart van zijn inkomen naar waterputten en oerwouden en meisjesscholen gaat, dus dat hij wel degelijk af en toe mag genieten van zijn buitenhuis, “vind je niet?”

Maar dat was gisteren. Nu zijn we weer met z’n tweeën op de camping, de vakantie gaat veel te snel, mama en Boy zijn zo moe dat ze vanavond waarschijnlijk met Tiet mee naar bed gaan, en we hebben zin om het heel laat te maken. De fles wijn die Robbert ons gisteren heeft toegestopt is lauw, maar lekker, en de Franse jongen die we bij het zwembad hebben ontmoet is onder de indruk van het etiket. Ik haal mijn schouders op. Ik weet geen onderscheid te maken tussen Nelsons aanstellerswijn en de goedkope wijn die de andere jongens en meiden op de camping bij zich hebben.

Sinds Léo van het zwembad ons vorige week meevroeg naar het kampvuur, hangt hij steeds om ons heen. Als we ’s ochtends bij mijn ouders zitten te ontbijten loopt hij plotseling langs, als we bij het campingwinkeltje zijn moet hij daar ook ineens iets kopen, en als we liggen te zonnen duikt hij lenig het water in, waarbij hij over zijn schouder naar ons kijkt. Wij houden onze zonnebrillen op en doen alsof we hem niet zien wanneer hij zich weer het water uit hijst en zijn haar uit zijn ogen veegt - het water en zijn gouden kettinkje oogverblindend in de zon.

De grap is dat we nog steeds geen idee hebben op wie van ons Léo een oogje heeft. Lotte denkt dat ik het ben, omdat ik langer ben en er heel Nederlands uitzie, waardoor ik een soort exotisch poldermeisje voor hem moet zijn. Ik denk dat zij het is. Met haar vuurrode haar en haar opvallende, stuiterende dolfijnenlach valt ze iedereen op. Het is gek, maar we zijn helemaal niet jaloers op elkaar, gewoon nieuwsgierig naar deze rare jongen en wat hij van ons wil. Nu ligt hij naast onze tent op zijn zij en zegt hij afwisselend in het Frans en in het Engels dingen over deze wijn, maar wij zijn te loom en giechelig en letten totaal niet op. In plaats daarvan praten we over hem in het Nederlands, hij kan het toch niet verstaan.

“Zou hij highlights hebben?” vraag ik.

“Neee, hij is gewoon zo iemand die blonder wordt in de zon, dat zie je meteen.”

“Hij zou wel ijdel genoeg zijn voor highlights.”

“Zo zijn Franse mensen gewoon. En wat nou ijdel, jij vindt hem hartstikke leuk.”

Plotseling staat Léo op en trekt hij ons allebei overeind. Hij gebaart dat we hem moeten volgen. We lopen (ietwat wankel) achter hem aan en hij leidt ons naar een soort nestje van kussens en slaapzakken bij de rand van de camping, omringd met lichtjes. Het is een romantisch plekje, maar wie van ons wil hij nou? Hij gebaart dat we moeten gaan zitten, maar we blijven staan.

“Wie bedoel je?” Ik wijs van mijzelf naar Lotte.

Hij legt een hand in allebei onze nekken. “Jullie zijn toch vriendinnetjes die alles samen doen? Willen jullie niet samen met mij knuffelen?”

Lotte en ik kijken elkaar met grote ogen aan en barsten dan in onstuitbaar gelach uit. De sfeer is totaal niet romantisch meer en Léo gaat beteuterd in zijn nest zitten. Lotte en ik rennen gierend terug naar onze tent.

Meer lezen van Willleke? Dat kan hier!

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden