null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Willeke: “Ik aarzel bij de tafel met drank”

Willeke is bij haar klasgenootje Maaike met oud & nieuw als Eloise niet lekker wordt.

Charlotte Remarque

We zijn weer bij Maaike thuis. Zij en haar tweelingbroer leven als wilden nu hun ouders twee weken naar Gran Canaria zijn. Er komt alleen af en toe een bevriende buurvrouw controleren of er niets is afgebrand, maar verder worden ze met rust gelaten. Daarom geven ze een groot feest voor oud en nieuw. Tuur - eigenlijk Arthur - heeft zo ongeveer zijn halve school uitgenodigd en Maaike iedereen uit onze jaarlaag. Guido nam achterop zijn fiets de frituur uit de schuur van zijn ouders mee en bewaakt hem met zijn leven. Aan iedereen die het wil horen vertelt hij het verhaal van zijn oudere neef, die in een restaurant werkte, wiens collega op het fornuis ging staan om de afzuigkap schoon te maken en toen met zijn hele voet in de frituur terechtkwam. Niemand gelooft hem, maar hij houdt vol dat het echt is gebeurd, en dat de schoen chirurgisch verwijderd moest worden. We lachen zo hard dat Maaike het bijna in haar broek doet. We maken allerlei rare oliebollen, met kaneel erin en sinaasappel. Het houdt pas op wanneer een experiment met M&M’s in het beslag het brandalarm laat afgaan.

Maaike’s neven uit Breda hebben vuurwerk meegenomen. Dronken en balorig gaan ze om twaalf uur de straat op om het af te steken. Ik troost me met het feit dat ze er veilig mee om lijken te gaan, ze mikken de pijlen zorgvuldig richting een leeg veldje en steken niks aan met een kort lontje. Het weer is zacht, we staan zonder jassen buiten en het vuurwerk ruikt lekker, feestelijk. De veiligheidsbrillen liggen doelloos op de grond. Ik heb gisteren veel te lang naar filmpjes gekeken van gruwelijke vuurwerkongelukken en wil eigenlijk een bril op. Ik kijk naar Lotte, die vrolijk met een sterretje zwaait, een veiligheidsbril over haar grote brillenglazen heen. Die meid kan het ook allemaal niks schelen.

Dromerig kijk ik voor me uit wanneer ik een stikkend geluid hoor. Eloise zit op handen en knieën van de stoeprand te kotsen. “Lo, jezus! Gaat het? Had je zo veel gedronken?” Ik buk om haar haren naar achter te houden, haal een elastiekje van mijn pols en bind er een slordige knot mee in haar nek. Ik kijk schichtig om me heen, gelukkig zijn de buren met hun eigen feestjes bezig, niemand die ons ziet. Ik moet er niet aan denken dat er nu ouders gebeld worden. Eloise spuugt nog een laatste restje op de grond. Het is knalblauw.

“Heb je helemaal niks gegeten?” vraag ik, en ik help haar overeind.

“Neeee”, lalt Eloise, “anders duurt het zo lang tot je dronken bent.”

“Mens, doe niet zo raar!” Ik zet haar binnen op de bank met een glas water, een deken, en een pakje crackers. Veel verantwoordelijker dan dat wil ik niet zijn vannacht, ik ga haar zeker niet achterop de fiets naar huis slepen. Ze kan gewoon hier blijven slapen. Dat doet ze dan ook, zittend op de bank met een cracker in haar hand. Naast haar gaan twee mensen zitten die ik niet ken, ze zoenen alsof ze een bord schoon likken. De elleboog van de jongen port steeds in het hoopje Eloise, maar ze slaapt onverstoorbaar verder.

Ik aarzel bij de tafel met drank. Robbert zei dat je met je hoofd moet schudden om te voelen of je te veel hebt gedronken. Ik schud mijn hoofd en voel me rozig maar prima. Ik schenk goedkope bubbels in een theebeker en ga weer naar buiten. Daar zit Lotte op een bankje, naast haar dansen mensen rond een speakertje op Kylie Minogue.

Ik ga naast haar zitten en pak haar hand. “Daar zitten we weer”, zeg ik.

“De overlevenden”, zegt ze, en ze knijpt in mijn vingers. “Op nog een jaar!”

Meer lezen van Willleke? Dat kan hier!

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden