Dagboek van Willeke: “Ik struikel over mijn woorden, word rood, krijg tranen in mijn ogen” Beeld Libelle
Dagboek van Willeke: “Ik struikel over mijn woorden, word rood, krijg tranen in mijn ogen”Beeld Libelle

PREMIUMDagboek van Willeke

Dagboek van Willeke: “Ik struikel over mijn woorden, word rood, krijg tranen in mijn ogen”

Wat begon als een ongelukkig zinnetje in de schoolkrant mondde uit in een heus drama.

Charlotte RemarqueLibelle

Vrijdag 20 januari

Het is een koude ochtend en ik sta te rillen naast de auto. Mama worstelt met de gespjes van Titia’s autostoel en ik kijk om me heen of we niet gezien worden. Ze trekt Titia tevoorschijn. Uit haar neusje hangt een felgroene snottebel tot aan haar kin. Mama veegt het snot met haar hand van Titia af en schudt de snottebel dan van haar hand de grond op.

Tiet mocht niet naar de opvang omdat ze ziekig is, dus nu moet ze mee. Naar mijn school. Naar het gesprek dat mijn moeder heeft aangevraagd met meneer Zeijlemaker. Ik was zo opgelucht toen ik haar van de week alles vertelde over mijn twijfels, over hoe het helemaal uit de hand gelopen is met die verhalen over de gymleraar. Mama is niet zo’n binnenvetter als ik, ze onderneemt gewoon dingen. Maar nu ik met haar de school in loop, zij met Titia onder één arm als een boodschappentas, haar gezicht op onweer, bijna sneller voor mij uitstampend dan ik kan bijhouden, begin ik te twijfelen.

Meneer Zeijlemaker kijkt ook nogal bedremmeld wanneer hij ons ziet binnenkomen. Ook hij is ruim voor het eerste uur naar school gekomen om met ons te praten.

Als iedereen zit en Titia een rijstwafel in haar mond heeft tegen het jengelen, kijken ze me alledrie verwachtingsvol aan.

Meneer Zeijlemaker schraapt zijn keel. “Jullie wilden graag met mij praten over het onderzoek omtrent meneer Van der Poel.”

Ik zeg niks. Mama zegt: “Willeke kwam eergisteren naar mij toe met een verhaal waarvan ik erg ben geschrokken. Ik heb het idee dat er iets mis gaat in dit onderzoek naar haar gymleraar.”

Zeijlemaker kijkt ons ernstig aan. “Ik ben blij dat jullie naar mij toe zijn gekomen. Is het voor Willeke prettig als er… een vrouwelijke vertrouwenspersoon bij is?”

“Neenee,” zeg ik. “Ik heb niks… meneer Van der Poel heeft niks bij mij gedaan.”

Dan moet ik het wel vertellen, hoe het is gegaan. Dat de meisjes elkaar hebben aangestoken, dat het grootste liegebeest van de hele school het heftigste verhaal over de gymleraar rondbazuint zonder daar ooit mee naar de schoolleiding te stappen. Het duurt voor mijn gevoel een eeuwigheid om uit te leggen wat ik bedoel. Dat ik geen bewijs heb, maar wel een gevoel, dat het allemaal ten onrechte is, wat er over meneer Van der Poel wordt gezegd. Ik struikel over mijn woorden, word rood, krijg tranen in mijn ogen.

“Kijk, ik wil niet zeggen dat Alicia liegt, snap je? Ik ben geen snitch. Maar ik voel me verantwoordelijk, of zo. Ik heb het niet geschreven, maar het is wel mijn schoolkrant.”

Mama knijpt me even in mijn bovenarm. “Niemand vindt je een snitch, Wils. Je bent gewoon jouw kant van het verhaal aan het vertellen.”

Zeijlemaker zucht diep, maakt een paar aantekeningen op een velletje papier.

“Dit maakt het een en ander een stuk duidelijker,” zegt hij. “Wij van de schoolleiding wisten nog niet eens over welk meisje dat heftigste gerucht ging. Het onderzoek is hierbij uiteraard niet afgesloten, maar we weten nu wel dat we met Alicia moeten praten.”

Mama vraagt: “En Willeke? Dit is wel deels haar verantwoordelijkheid.”

“Mam!”

“Ja, je gaat hier niet zonder consequenties weg, lijkt me.” Ze kijkt meneer Zeijlemaker aan. Titia verbrijzelt een stuk rijstwafel. Zeijlemaker zegt niks dus mama praat verder. “Is het geen idee als Willeke een stuk schrijft in haar krant? Waarin ze dit allemaal uitlegt?”

Iets gênanters kan ik me nauwelijks voorstellen. “Kan ik niet gewoon vegen, of zo?”

“Ik vind het een uitstekend idee,” zegt Zeijlemaker. “Jij kunt aan je lezers uitleggen wat de gevaren zijn van roddels en desinformatie. Immers is het daar allemaal mee begonnen.”

Meer lezen van Willleke? Dat kan hier!

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden