Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

DIY – borduurringen

Borduurring 1 – Weven

Stap 1: Opzetten weefgetouw
Zet de basis van het weefgetouw op met een stevig katoenen draad. Wij hebben een natuurlijk witte kleur draad gebruikt. Bevestig de draden een voor een aan de binnenste handwerk ring. Neem hiervoor een stuk draad en vouw dat dubbel. Haal het uiteinde van de draad (de gesloten kant) door de bovenkant van de ring en trek de losse uiteindes van het draad hier doorheen. Zorg er hierbij voor dat het draad aan de ‘voorkant’ van de handwerk ring komt.

Advertentie

Haal het dubbele draad vervolgens naar de onderkant van de ring, en sla deze om naar de achterkant van de ring. Trek de draden los langs beide zijden van het dubbele draad, weer terug naar de voorkant van de ring. Trek het draad dan stevig aan (zodat het draad strak gaat staan) en maak vast met een knoopje. Als alle basisdraden bevestigd zijn, trekt u de buitenste houten ring over het basiswerk. Zorg dat u de losse draden van de knoopjes aan de achterkant kant van het weefgetouw komen. Draai de schroef vast, zodat alles stevig tussen beide ringen zit. Knip de lange uiteinden van de knoopjes kort af.

Stap 2: Weven
Kies verschillende kleuren wol voor een levendig effect. Neem een lange draad wol, vouw deze eventueel dubbel. Bevestig het wol aan een haaknaald en begin met weven aan de bovenkant van het weefgetouw. Steek de naald tussen de eerste en tweede draad van het weefgetouw.

Werk van de achterkant naar de voorkant, zodat het losse uiteinde van de wol aan de achterkant blijft. Werk de naald steeds opnieuw tussen de draden van het weefgetouw door. Als u bij het einde van de eerste ‘regel’ komt, werkt u vanaf  die kant verder naar de ‘tweede’ regel. Trek de wol steeds strak aan en duw de wol met de naald tegen de eerste regel aan. Zo werkt u door totdat u aan een nieuwe kleur wol wilt beginnen. Dit doet u simpel door het uiteinde van de oude kleur wol aan de nieuwe kleur te knopen en verder te weven. Wij hebben het uiteinde van het weefdraad en de naald laten hangen, voor een grappig effect.


Borduurring 2 – Borduren ‘Home made’

Stap 1: Tekst op papier
Neem een vel papier, gewoon printpapier bijvoorbeeld, en trek een cirkel om de kleinste van de twee handwerk ringen. Binnen deze ruimte komt de tekst te staan. Schrijf de tekst ‘Home made’ in sierlijke letters op het papier. Houd ongeveer 3 centimeter ruimte over vanaf beide randen van de cirkel. Knip de cirkel tot slot uit.

Stap 2: Opzetten stof
Neem een lap stof, in dit geval hebben wij een rekbare katoen genomen. Bevestig de lap tussen de twee houten handwerk ringen. Draai de schroef aan, zodat de stof goed tussen de twee ringen zit. Trek de stof strak. Knip de stof vervolgens rondom af, ongeveer 4 centimeter vanaf de ring.

Stap 3: Papier bevestigen
Bevestig de papieren cirkel met speldjes op de stof.

Stap 4: ‘Home made’
Neem een stuk borduurgaren en vouw dat dubbel. Bevestig het dubbele draad aan een borduurnaald en steek de naald van de achter- naar voorkant door de stof en het papier. Begin bij het begin van het eerste woord en naai het draad met gelijke tussenpozen vast aan de ondergrond. Probeer hierbij de tekst zo goed mogelijk te volgen. Trek, als u klaar bent met naaien, het papier voorzichtig van de stof af. Zorg ervoor dat u het draad niet meetrekt. Het is even een precies werkje, maar het resultaat

Borduurring 3 – Gebreide bloemen

Stap 1: Opzetten stof
Neem een lap stof, in dit geval hebben wij een rekbare katoen genomen. Bevestig de lap tussen de twee houten handwerk ringen. Draai de schroef aan, zodat de stof goed tussen de twee ringen zit. Trek de stof strak. Knip de stof vervolgens rondom af, ongeveer 4 centimeter vanaf de ring.

Stap 2: Bloemen bevestigen
Neem een mooie verzameling van gebreide bloemen, de een mag wat groter zijn dan de ander. Meng gerust meerdere soorten breisels met elkaar. Leg de bloemen los op de stof, op een manier die u zelf mooi vindt. Voor een 3D effect, laat u de ene bloem voor een deel over de andere heen liggen.

Als u tevreden bent met de plaatsing van de bloemen, weet u welke bloem u eerst kunt bevestigen. U begint met vastzetten van de onderste laag bloemen en eindigt met de bovenste laag bloemen. Een voor een naait u de bloemen vast aan de stof. Dat gaat heel makkelijk met een dunne draad (in dezelfde kleur als de bloemen) en een gewone naald. U hoeft niet precies langs het randje van de bloem te  naaien; een of twee steekjes per bloemblad zijn al voldoende!


Borduurring 4 – Kantwerk

Stap 1: Handwerk ring verven
Voor een contrasterend effect met het witte kantwerk hebben wij de houten handwerk ringen eerst donkergrijs geverfd. U kunt hiervoor (matte) voorgemengde verf in grijstint gebruiken, of zelf zwart en witte verf goed mengen totdat u de juiste kleur te pakken hebt.

Wij gebruikten hiervoor verf op waterbasis. Schuren en schoonmaken was voor deze foto niet nodig, maar voor de lange termijn (bij u op de muur) is dit wel een goed idee. Op die manier hecht de verf namelijk beter. Schuur de ring lichtjes op en maak deze schoon met ammoniakwater. Laat de ring goed drogen voordat u gaat verven. Verf het grijs er in een of twee lagen op. Ook na het verven moet u de ring goed laten drogen.

Stap 2: Kantwerk bevestigen
Neem een rond kantwerkje dat ongeveer 4 centimeter in diameter groter is dan de buitenste houten ring. Bevestig het kantwerk tussen de twee houten handwerk ringen. Trek de stof strak. Draai de schroef aan, zodat de stof goed tussen de twee ringen zit.

Maak nog meer zelf en bekijk ook de Do It Your Own’s van de leren poef met haakwerk, de wool filler kussens en de kanten patchwork gordijnen.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Mmm... Tiramisu-cake met lange vingers en likeur

Cake en tiramisu zijn bekende toetjes, maar heb je ze weleens gecombineerd? Zo ontstaat namelijk een heerlijke tiramisu-cake, geschikt als toetje of gewoon heerlijk bij de koffie.

Bereidingstijd: 30 min. | Oventijd: 1 uur | Voor circa 12 plakken

Advertentie

Dit heb je nodig voor de tiramisu-cake:

  • 350 ml sterke koffie, koud
  • el amaretto, rum of koffielikeur
  • 225 g boter, zacht
  • 175 g witte basterdsuiker
  • 2 tl amandel-essence
  • 4 eieren (M-L)
  • 225 g bloem
  • 2 tl bakpoeder
  • ½ pak savoiardi of 1 pak lange vingers
  • cakeblik 30 cm, met (passend)bakpapier op de bodem, ingevet

En dit heb je nodig voor het serveren:

  • ¾ el cacao
  • ¾ el instant koffiepoeder
  • 250 g mascarpone
  • 3-4 el likeur

Zo maak je deze heerlijke tiramisu-cake:

  1. Verwarm de oven voor op 175 °C.
  2. Zet de koude koffie klaar in een schaaltje en meng er de gekozen sterke drank door.
  3. Mix de zachte boter met de basterdsuiker bleek en luchtig, totdat de suiker is opgelost.
  4. Meng er de amandel-essence en een voor een de eieren door tot ze helemaal opgenomen zijn.
  5. Zeef de bloem met het bakpoeder en een snuf zout boven de kom en mix kort tot een egaal beslag.
  6. Schep circa ¼ deel van het beslag in de bakvorm en spreid uit over de hele bodem.
  7. Dompel ¹/³ van de lange vingers een voor een in het koffiemengsel onder en verdeel over het beslag in de lengte van de vorm.
  8. Verdeel er nog ¼ deel beslag overheen en herhaal tot de vingers en het beslag op zijn.
  9. Bak de cake in de oven in circa 60 minuten goudbruin en gaar.
  10. Controleer met een satéprikker of de cake gaar is. Komt deze schoon uit het beslag, dan is de cake gaar. Zet ’m anders nog even terug in de oven.
  11. Laat de cake 15 minuten in de vorm iets afkoelen. Haal hem dan uit de vorm en laat op een rooster verder afkoelen.
  12. Meng de cacaopoeder door het (fijngewreven) koffiepoeder en bestrooi hiermee de cake vlak voor het serveren.
  13. Snijd in plakken. Lekker met een royale schep mascarpone, losgeroerd met enkele eetlepels likeur.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Styling: Cyn Ferdinandus. Fotografie: Eric van Lokven. Receptuur: Yvonne Jimmink

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Mmm... Tiramisu-cake met lange vingers en likeur

Cake en tiramisu zijn bekende toetjes, maar heb je ze weleens gecombineerd? Zo ontstaat namelijk een heerlijke tiramisu-cake, geschikt als toetje of gewoon heerlijk bij de koffie.

Bereidingstijd: 30 min. | Oventijd: 1 uur | Voor circa 12 plakken

Advertentie

Dit heb je nodig voor de tiramisu-cake:

  • 350 ml sterke koffie, koud
  • el amaretto, rum of koffielikeur
  • 225 g boter, zacht
  • 175 g witte basterdsuiker
  • 2 tl amandel-essence
  • 4 eieren (M-L)
  • 225 g bloem
  • 2 tl bakpoeder
  • ½ pak savoiardi of 1 pak lange vingers
  • cakeblik 30 cm, met (passend)bakpapier op de bodem, ingevet

En dit heb je nodig voor het serveren:

  • ¾ el cacao
  • ¾ el instant koffiepoeder
  • 250 g mascarpone
  • 3-4 el likeur

Zo maak je deze heerlijke tiramisu-cake:

  1. Verwarm de oven voor op 175 °C.
  2. Zet de koude koffie klaar in een schaaltje en meng er de gekozen sterke drank door.
  3. Mix de zachte boter met de basterdsuiker bleek en luchtig, totdat de suiker is opgelost.
  4. Meng er de amandel-essence en een voor een de eieren door tot ze helemaal opgenomen zijn.
  5. Zeef de bloem met het bakpoeder en een snuf zout boven de kom en mix kort tot een egaal beslag.
  6. Schep circa ¼ deel van het beslag in de bakvorm en spreid uit over de hele bodem.
  7. Dompel ¹/³ van de lange vingers een voor een in het koffiemengsel onder en verdeel over het beslag in de lengte van de vorm.
  8. Verdeel er nog ¼ deel beslag overheen en herhaal tot de vingers en het beslag op zijn.
  9. Bak de cake in de oven in circa 60 minuten goudbruin en gaar.
  10. Controleer met een satéprikker of de cake gaar is. Komt deze schoon uit het beslag, dan is de cake gaar. Zet ’m anders nog even terug in de oven.
  11. Laat de cake 15 minuten in de vorm iets afkoelen. Haal hem dan uit de vorm en laat op een rooster verder afkoelen.
  12. Meng de cacaopoeder door het (fijngewreven) koffiepoeder en bestrooi hiermee de cake vlak voor het serveren.
  13. Snijd in plakken. Lekker met een royale schep mascarpone, losgeroerd met enkele eetlepels likeur.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Styling: Cyn Ferdinandus. Fotografie: Eric van Lokven. Receptuur: Yvonne Jimmink

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Er was eens een klein meisje in Argentinië...

Het verhaal van een stoere peuter die een goed opgeleide tiener werd, een sprankelende societyvlinder en een financiële hoogvlieger. Verrukkelijk detail: al op de kleuterschool leerde de kleine Máxi haar vriendinnetje Cynthia kennen die haar zou voorstellen aan de toekomstige koning van Nederland.

Met zo’n naam kon het bijna niet uitblijven of Máxima Zorreguieta zou een hele grote worden. Letterlijk betekent Máxima in het Spaans ‘maximaal’, ‘het hoogst haalbare’, ‘de beste’. En hoewel ze inderdaad al in haar tienertijd tot grote hoogte reikte (letterlijk, Hare Majesteit meet 178 centimeters en dat is een stuk langer dan de gemiddelde Argentijnse), werd er best weleens een grapje gemaakt over die naam, die in Argentinië eigenlijk nauwelijks voorkomt.

Advertentie

Jorge en María Zorreguieta vernoemden Máxima naar haar overgrootmoeder, maar op haar prestigieuze scholen zagen ze het meer als een self-fulfilling prophecy. “We moesten altijd lachen om haar naam”, deelt een studiegenootje met de Nederlandse pers als wij in 1999 van haar bestaan leren. “Alsof het een intentieverklaring was om altijd de beste te zijn.”

Alleen het beste voor papa’s Máxi

Het is precies wat papa Jorge altijd al wilde voor zijn slimme dochter. Het eerste kind van zijn tweede leg, want hij had al drie dochters uit een eerder huwelijk toen Máxima op 17 mei 1971 ter wereld kwam in Buenos Aires. Het oogappeltje van papa, en de baby die de twee gezinnen op een positieve manier voor altijd met elkaar zou verbinden.

Al op heel jonge leeftijd nam Coqui, zoals Máxima’s vader in Argentinië vaak genoemd werd, zijn meisje mee naar bijeenkomsten en later ook op werkreizen. Daar zou Máxima ook haar gevoel voor diplomatie hebben aangeleerd. Ook haar charisma schijnt ze van Coqui te hebben, die al vroeg grootse dingen voorspelde voor zijn Máxi. Dat werd al op de kleuterschool duidelijk: geen klasje ergens dicht bij huis, maar een exclusieve, Engelstalige school met Duitse nonnen aan het roer. Hier werd Máxima opgevoed naast andere dochters van de gegoede burgerij van de Argentijnse hoofdstad.

Cynthia Kaufmann

Ze sloot daar en op haar volgende privéschool vriendschappen voor het leven, onder meer met Samantha Deane (die tegenwoordig óók met een Nederlander is getrouwd), Florencia di Cocco en Cynthia Kaufmann, die nog héél belangrijk zou worden in de rest van Máxima’s waanzinnige levensverhaal.

Die laatste leerde ze kennen op de chique Northlands School in de voorstad Olivos, waar ze van haar zesde tot haar achttiende op zat. Een school waar de beveiligers standaard bij de voordeur stonden om de dochters van diplomaten en internationale CEO’s te behoeden voor de soms ruige buitenwereld van de hoofdstad.

Binnen was het beeld heel anders: een en al keurigheid, van de schoolkostuums (witte blouse, Schotse rok) tot het tweetalig onderwijs (’s ochtends Engels, ’s middags Spaans) en het schoolcredo ‘om zelfbewuste, veelzijdig ontwikkelde en internationaal georiënteerde pupillen af te leveren’. Missie geslaagd, weten we nu.

Struinen door de stad, skiën in Bariloche

Maar zo vanzelfsprekend was het allemaal echt niet. De school kostte een slordige 2500 gulden per maand en dat was zelfs voor staatssecretaris van Landbouw Jorge een flinke som. Om de kosten iets te drukken scheen Máxima vaak een van huis meegenomen lunch te eten, terwijl vriendinnen zich in de dure kantine in de watten lieten leggen. Niet dat Máxima op welke manier dan ook een buitenbeentje was: ze had een flinke vriendinnengroep en stond bekend als een grote gangmaker, dat meisje dat in al haar enthousiasme nog weleens de klas uit werd gestuurd omdat ze te veel kletste.

Ze genoot van alles wat haar school te bieden had, zoals veel aandacht voor sport (ze was aanvoerster van het volleybalteam) en muziek. Dat laatste is diep in Máxima geworteld: ze speelt ook nu nog gitaar, zingt graag met haar dochters en zet zich in Nederland al jaren in voor meer muzieklessen op basisscholen. De basis daarvan ligt duidelijk op Northlands.

Stoer kind

Gelukkig vond Máxima naast haar pittige curriculum ook nog gewoon tijd om een beetje kind te zijn. In de weekenden genoot ze van al het moois dat Argentinië te bieden heeft. Al in haar kleutertijd was Máxima een stoer kind dat de drukke straten van La Recoleta (de wijk waar de Zorreguieta’s in een hooggelegen appartement woonden) makkelijk wist te combineren met lange weekenden en vakanties tussen de natuur. Zo was ze regelmatig te vinden in de tuin van tante Rita in Pergamino.

Toen ze iets ouder werd kocht de familie een vakantiehuis in skioord Bariloche. In diezelfde omgeving hebben de Oranjes ook nu nog een huis, wat maar aangeeft hoe dol Máxima is op haar roots en de manier waarop ze is opgevoed. Ook haar eigen dochters krijgen waar mogelijk een mix van het stadsleven in Den Haag en het Patagonische buitenleven mee. Herfst- of kerstvakanties in het eigen huis van het gezin in Puerto Manzano zijn in normale jaren eigenlijk vaste prik. Toch was Máxima, net als haar dochters nu, in de kern een stadsmeisje. Iemand die genoot van de drukte van de stad. Dat paste ook beter bij haar toekomstdromen, die ze in haar eigen jaarboek onder het kopje ‘ambities’ ooit omschreef als “te veel om uit te leggen”.

Eerste stappen op het liefdespad

Zo ambitieus als Máxima ook toen al was, zo timide was ze op liefdesgebied. Ze was, naar Argentijnse schoonheidsidealen dan, niet de dunste. Had een beugel. En ze was dus lang, veel langer dan haar klasgenoten. Tel daarbij op dat ze op een meisjesschool zat en het is niet onlogisch dat ze een beetje een laatbloeier werd. Het duurde tot aan de universiteit tot Máxima écht uitgroeide tot de zelfverzekerde vrouw die wij in Nederland hebben leren kennen.

“Pas op haar twintigste had ze geen moeite meer met haar lengte”, stelt journalist Marcia Luyten in een interview met de Volkskrant. Zij schreef het boek Máxima Zorreguieta – Moederland. “Ze werd zelfbewust, ging hakken dragen. Veranderde in een mooie zwaan.” En dat trok corresponderende mannen aan, herinneren studiegenoten zich nog maar al te goed. De knappe, rijke en zeven jaar oudere Italiaan Tiziano Iachetti bijvoorbeeld, met wie Máxima in haar vroege dagen op de Universidad Católica Argentina aan het daten sloeg. Later volgde nog Max Casá, een student aan de hogere hotelschool. En makelaar Hernán Duprat.

Specialisatie

Maar een écht grote liefde zat er niet tussen, niet in de laatste plaats omdat Máxima haar hart al verloren had aan haar opleiding. Economie, met een specialisatie in economische wetenschap. Ze werkte hard en had al tijdens haar opleiding bijbanen in het financiële wereldje. Daarnaast kluste ze bij met bijlessen Engels en wiskunde voor scholieren en studenten. Als ze op haar 25e afstudeert, doet ze dat dan ook niet met de hoogste cijfers: gemiddeld een zeventje. Niet zo gek als je bedenkt wat ze er allemaal nog naast deed.

Al met al wist Máxima het best hoe ze zich kon voorbereiden op haar ultieme ambitie: een baan bij een topbank, op de meest beroemde en beruchte banklocatie ter wereld. Niet lang na het behalen van haar bul vertrok ze naar New York om al haar werkdromen waar te maken. Haar omgeving had niet anders van haar verwacht, zo vertelde een studievriendin ooit tegen een Nederlandse krant: “Argentinië was te klein voor Máxima.”

Cynthia weet een leuke man voor haar

Het is juni 1996 als Máxima arriveert in The Big Apple, zonder een baan, maar mét een belangrijke connectie: halfzus Dolores woont er ook. Zij volgt in de stad een opleiding tot kunstenares en laat haar halfzusje met liefde de hele stad zien. Die blijkt Máxima te passen als een handschoen. In no time scoort ze haar eerste sollicitatiegesprekken en niet veel later volgt een baan bij beleggingsbank HSBC James Capel. “Ze wist wat ze wilde en had lef, talent en doorzettingsvermogen”, aldus Ineke Holtwijk, de journalist die Nederland iets meer dan drie jaar later zal voorstellen aan de nieuwe vriendin van onze kroonprins.

Máxima trekt aanvankelijk in een appartementje op 57th Street, tussen 6th en 7th Avenue, en woont in haar tijd in New York afwisselend samen met vrienden, alleen of met een vriendje, in een aantal verschillende appartementjes in niet de minste wijken. Zo woont ze een tijdlang in het chique Soho, waar ze geniet van een typisch New Yorks leven: ’s ochtends naar de sportschool (Chelsea Piers was favoriet), overdag werken (in totaal bij drie banken in drie jaar), ’s avonds nog even winkelen en lekker vaak uit eten met haar vriendengroep. Die ook in New York groot was, en niet mis bovendien: er zat onder anderen een graaf tussen (van Liechtenstein), en een nazaat van de Spaanse Hertog van Alva.

Máxima leerde ze allemaal kennen dankzij een vriendin uit haar Northlands-tijd, haar eerste roommate in New York, Cynthia Kaufmann. Zij was inmiddels een ware socialite in het avondleven van New York geworden en kwam op alle goede feestjes, waar wel vaker een prins of troonopvolger voorbijkwam. Zodoende ontmoette Cynthia in november 1992 ook ene Willem-Alexander, die in town was om de marathon te lopen. De twee hielden contact en kwamen elkaar nog weleens tegen op een glamoureus feestje op het Europese vasteland. Daar was Máxima steevast niet bij: veel te druk met haar baan, en in haar laatste jaren in New York bovendien gebonden.

Ze woonde inmiddels samen met Dieter Zimmerman, een Amerikaan met een Duitse achtergrond die zelf aan de weg timmerde als grafisch vormgever bij een groot reclamebureau. Samen trokken ze in een appartement aan 225 West 20th Street, maar zo dol als de twee op elkaar waren, zo veel werd er volgens kennissen ook geruzied. Toen Máxima in het voorjaar van 1999 bij Cynthia op de bank belandde met de boodschap dat ze klaar was met het geknipperlicht, zag die haar kans schoon. Ze wist wel iemand voor Máxima. En klom vrijwel direct in de mail.

Ook Dieter sprak zijn mond niet voorbij

Niet veel later was het Máxima zelf die een belangrijk mailtje verstuurde. Naar al haar vrienden en familieleden, in Argentinië én in New York. Met het verzoek of zij, mochten er media bij ze aankloppen, nul op het rekest wilden geven. Mediastilte, por favor. Waarom precies, dat liet ze nog even in het midden. De reactie van haar naasten was veelzeggend over wat voor vrouw Máxima is: niemand sprak zijn mond voorbij, en zelfs anno 2021 is er geen vervelend tell-all-interview opgedoken over haar liefdesleven in New York. Haar inner circle is altijd om Máxima heen blijven staan, haar beste vriendinnen bleven haar beste vriendinnen. En van Dieter werd, op een geruchtje dat hij tegen een Nederlands roddelblad zou hebben gezegd dat Máxima hem ‘bedrogen had met de prins’ na, helemaal nooit meer iets vernomen.

Wat we wél weten: zijn naam stond nog op de deurbel van hun appartement toen de Nederlandse pers in september 1999 neerstreek in New York om de jacht op Máxima te openen. De vrouw van wie oud-Spoorloos-speurneus en Volkskrant-correspondent Ineke Holtwijk na maanden vol speculaties had ontdekt dat zij de nieuwe, serieuze vriendin van onze kroonprins was.

En toen was daar de Feria in Sevilla

Hoe dat zo kwam? Nou, de twee ontmoetten elkaar op de Feria (een jaarlijkse feestweek) van Sevilla, zoveel weten we inmiddels zeker. Het paar heeft daar zelf meermalen over verteld, en vierde in 2019 zelfs hun jubileum ter plaatse, met hun dochters op sleeptouw. Dat Cynthia hem een paar weken eerder al wat foto’s van de misschien-wel-misschien-niet-vrijgezelle Máxima had gestuurd, dat is een minder bekend maar volgens goede bronnen niet minder waar gegeven.

Die foto’s vielen in de smaak, al had Willem-Alexander op dat punt natuurlijk nog geen idee hoe goed Máxima precies bij hem zou blijken te passen. Hoe het ook zij: Máxima vloog met haar vrienden mee naar Spanje. En toen de prins na jaren zoeken (het was op dit punt ook alweer bijna een jaar uit met Emily Bremers) zijn toekomstige vrouw zag, was hij meteen verkocht. Of nou ja: toen ze haar camera, altijd een heikel punt voor de prins, uiteindelijk neerlegde om te gaan dansen dan.

Haar charme en charisma deden het ’m. En haar dansmoves, die natuurlijk ook. Willem-Alexander improviseerde een tango. Máxima grapte dat hij danste alsof hij van hout was. Ze dansten op een nummer van Elvis. En oké, Máxima ging niet helemáál direct om (“Ik dacht: hier moet ik ver van blijven, ik ben een onafhankelijk meisje en heb allerlei plannen. Dit paste er eigenlijk niet in”, zou ze er later over zeggen), maar toen Willem-Alexander drie weken later al op haar New Yorkse stoep stond voor een reünie, was ze haar plannen snel vergeten. And the rest, zoals ze dat in Amerika zo mooi zeggen, is history.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Tekst: Claudia Witteveen. Beeld: Hollandse Hoogte / Benelux Press.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Er was eens een klein meisje in Argentinië...

Het verhaal van een stoere peuter die een goed opgeleide tiener werd, een sprankelende societyvlinder en een financiële hoogvlieger. Verrukkelijk detail: al op de kleuterschool leerde de kleine Máxi haar vriendinnetje Cynthia kennen die haar zou voorstellen aan de toekomstige koning van Nederland.

Met zo’n naam kon het bijna niet uitblijven of Máxima Zorreguieta zou een hele grote worden. Letterlijk betekent Máxima in het Spaans ‘maximaal’, ‘het hoogst haalbare’, ‘de beste’. En hoewel ze inderdaad al in haar tienertijd tot grote hoogte reikte (letterlijk, Hare Majesteit meet 178 centimeters en dat is een stuk langer dan de gemiddelde Argentijnse), werd er best weleens een grapje gemaakt over die naam, die in Argentinië eigenlijk nauwelijks voorkomt.

Advertentie

Jorge en María Zorreguieta vernoemden Máxima naar haar overgrootmoeder, maar op haar prestigieuze scholen zagen ze het meer als een self-fulfilling prophecy. “We moesten altijd lachen om haar naam”, deelt een studiegenootje met de Nederlandse pers als wij in 1999 van haar bestaan leren. “Alsof het een intentieverklaring was om altijd de beste te zijn.”

Alleen het beste voor papa’s Máxi

Het is precies wat papa Jorge altijd al wilde voor zijn slimme dochter. Het eerste kind van zijn tweede leg, want hij had al drie dochters uit een eerder huwelijk toen Máxima op 17 mei 1971 ter wereld kwam in Buenos Aires. Het oogappeltje van papa, en de baby die de twee gezinnen op een positieve manier voor altijd met elkaar zou verbinden.

Al op heel jonge leeftijd nam Coqui, zoals Máxima’s vader in Argentinië vaak genoemd werd, zijn meisje mee naar bijeenkomsten en later ook op werkreizen. Daar zou Máxima ook haar gevoel voor diplomatie hebben aangeleerd. Ook haar charisma schijnt ze van Coqui te hebben, die al vroeg grootse dingen voorspelde voor zijn Máxi. Dat werd al op de kleuterschool duidelijk: geen klasje ergens dicht bij huis, maar een exclusieve, Engelstalige school met Duitse nonnen aan het roer. Hier werd Máxima opgevoed naast andere dochters van de gegoede burgerij van de Argentijnse hoofdstad.

Cynthia Kaufmann

Ze sloot daar en op haar volgende privéschool vriendschappen voor het leven, onder meer met Samantha Deane (die tegenwoordig óók met een Nederlander is getrouwd), Florencia di Cocco en Cynthia Kaufmann, die nog héél belangrijk zou worden in de rest van Máxima’s waanzinnige levensverhaal.

Die laatste leerde ze kennen op de chique Northlands School in de voorstad Olivos, waar ze van haar zesde tot haar achttiende op zat. Een school waar de beveiligers standaard bij de voordeur stonden om de dochters van diplomaten en internationale CEO’s te behoeden voor de soms ruige buitenwereld van de hoofdstad.

Binnen was het beeld heel anders: een en al keurigheid, van de schoolkostuums (witte blouse, Schotse rok) tot het tweetalig onderwijs (’s ochtends Engels, ’s middags Spaans) en het schoolcredo ‘om zelfbewuste, veelzijdig ontwikkelde en internationaal georiënteerde pupillen af te leveren’. Missie geslaagd, weten we nu.

Struinen door de stad, skiën in Bariloche

Maar zo vanzelfsprekend was het allemaal echt niet. De school kostte een slordige 2500 gulden per maand en dat was zelfs voor staatssecretaris van Landbouw Jorge een flinke som. Om de kosten iets te drukken scheen Máxima vaak een van huis meegenomen lunch te eten, terwijl vriendinnen zich in de dure kantine in de watten lieten leggen. Niet dat Máxima op welke manier dan ook een buitenbeentje was: ze had een flinke vriendinnengroep en stond bekend als een grote gangmaker, dat meisje dat in al haar enthousiasme nog weleens de klas uit werd gestuurd omdat ze te veel kletste.

Ze genoot van alles wat haar school te bieden had, zoals veel aandacht voor sport (ze was aanvoerster van het volleybalteam) en muziek. Dat laatste is diep in Máxima geworteld: ze speelt ook nu nog gitaar, zingt graag met haar dochters en zet zich in Nederland al jaren in voor meer muzieklessen op basisscholen. De basis daarvan ligt duidelijk op Northlands.

Stoer kind

Gelukkig vond Máxima naast haar pittige curriculum ook nog gewoon tijd om een beetje kind te zijn. In de weekenden genoot ze van al het moois dat Argentinië te bieden heeft. Al in haar kleutertijd was Máxima een stoer kind dat de drukke straten van La Recoleta (de wijk waar de Zorreguieta’s in een hooggelegen appartement woonden) makkelijk wist te combineren met lange weekenden en vakanties tussen de natuur. Zo was ze regelmatig te vinden in de tuin van tante Rita in Pergamino.

Toen ze iets ouder werd kocht de familie een vakantiehuis in skioord Bariloche. In diezelfde omgeving hebben de Oranjes ook nu nog een huis, wat maar aangeeft hoe dol Máxima is op haar roots en de manier waarop ze is opgevoed. Ook haar eigen dochters krijgen waar mogelijk een mix van het stadsleven in Den Haag en het Patagonische buitenleven mee. Herfst- of kerstvakanties in het eigen huis van het gezin in Puerto Manzano zijn in normale jaren eigenlijk vaste prik. Toch was Máxima, net als haar dochters nu, in de kern een stadsmeisje. Iemand die genoot van de drukte van de stad. Dat paste ook beter bij haar toekomstdromen, die ze in haar eigen jaarboek onder het kopje ‘ambities’ ooit omschreef als “te veel om uit te leggen”.

Eerste stappen op het liefdespad

Zo ambitieus als Máxima ook toen al was, zo timide was ze op liefdesgebied. Ze was, naar Argentijnse schoonheidsidealen dan, niet de dunste. Had een beugel. En ze was dus lang, veel langer dan haar klasgenoten. Tel daarbij op dat ze op een meisjesschool zat en het is niet onlogisch dat ze een beetje een laatbloeier werd. Het duurde tot aan de universiteit tot Máxima écht uitgroeide tot de zelfverzekerde vrouw die wij in Nederland hebben leren kennen.

“Pas op haar twintigste had ze geen moeite meer met haar lengte”, stelt journalist Marcia Luyten in een interview met de Volkskrant. Zij schreef het boek Máxima Zorreguieta – Moederland. “Ze werd zelfbewust, ging hakken dragen. Veranderde in een mooie zwaan.” En dat trok corresponderende mannen aan, herinneren studiegenoten zich nog maar al te goed. De knappe, rijke en zeven jaar oudere Italiaan Tiziano Iachetti bijvoorbeeld, met wie Máxima in haar vroege dagen op de Universidad Católica Argentina aan het daten sloeg. Later volgde nog Max Casá, een student aan de hogere hotelschool. En makelaar Hernán Duprat.

Specialisatie

Maar een écht grote liefde zat er niet tussen, niet in de laatste plaats omdat Máxima haar hart al verloren had aan haar opleiding. Economie, met een specialisatie in economische wetenschap. Ze werkte hard en had al tijdens haar opleiding bijbanen in het financiële wereldje. Daarnaast kluste ze bij met bijlessen Engels en wiskunde voor scholieren en studenten. Als ze op haar 25e afstudeert, doet ze dat dan ook niet met de hoogste cijfers: gemiddeld een zeventje. Niet zo gek als je bedenkt wat ze er allemaal nog naast deed.

Al met al wist Máxima het best hoe ze zich kon voorbereiden op haar ultieme ambitie: een baan bij een topbank, op de meest beroemde en beruchte banklocatie ter wereld. Niet lang na het behalen van haar bul vertrok ze naar New York om al haar werkdromen waar te maken. Haar omgeving had niet anders van haar verwacht, zo vertelde een studievriendin ooit tegen een Nederlandse krant: “Argentinië was te klein voor Máxima.”

Cynthia weet een leuke man voor haar

Het is juni 1996 als Máxima arriveert in The Big Apple, zonder een baan, maar mét een belangrijke connectie: halfzus Dolores woont er ook. Zij volgt in de stad een opleiding tot kunstenares en laat haar halfzusje met liefde de hele stad zien. Die blijkt Máxima te passen als een handschoen. In no time scoort ze haar eerste sollicitatiegesprekken en niet veel later volgt een baan bij beleggingsbank HSBC James Capel. “Ze wist wat ze wilde en had lef, talent en doorzettingsvermogen”, aldus Ineke Holtwijk, de journalist die Nederland iets meer dan drie jaar later zal voorstellen aan de nieuwe vriendin van onze kroonprins.

Máxima trekt aanvankelijk in een appartementje op 57th Street, tussen 6th en 7th Avenue, en woont in haar tijd in New York afwisselend samen met vrienden, alleen of met een vriendje, in een aantal verschillende appartementjes in niet de minste wijken. Zo woont ze een tijdlang in het chique Soho, waar ze geniet van een typisch New Yorks leven: ’s ochtends naar de sportschool (Chelsea Piers was favoriet), overdag werken (in totaal bij drie banken in drie jaar), ’s avonds nog even winkelen en lekker vaak uit eten met haar vriendengroep. Die ook in New York groot was, en niet mis bovendien: er zat onder anderen een graaf tussen (van Liechtenstein), en een nazaat van de Spaanse Hertog van Alva.

Máxima leerde ze allemaal kennen dankzij een vriendin uit haar Northlands-tijd, haar eerste roommate in New York, Cynthia Kaufmann. Zij was inmiddels een ware socialite in het avondleven van New York geworden en kwam op alle goede feestjes, waar wel vaker een prins of troonopvolger voorbijkwam. Zodoende ontmoette Cynthia in november 1992 ook ene Willem-Alexander, die in town was om de marathon te lopen. De twee hielden contact en kwamen elkaar nog weleens tegen op een glamoureus feestje op het Europese vasteland. Daar was Máxima steevast niet bij: veel te druk met haar baan, en in haar laatste jaren in New York bovendien gebonden.

Ze woonde inmiddels samen met Dieter Zimmerman, een Amerikaan met een Duitse achtergrond die zelf aan de weg timmerde als grafisch vormgever bij een groot reclamebureau. Samen trokken ze in een appartement aan 225 West 20th Street, maar zo dol als de twee op elkaar waren, zo veel werd er volgens kennissen ook geruzied. Toen Máxima in het voorjaar van 1999 bij Cynthia op de bank belandde met de boodschap dat ze klaar was met het geknipperlicht, zag die haar kans schoon. Ze wist wel iemand voor Máxima. En klom vrijwel direct in de mail.

Ook Dieter sprak zijn mond niet voorbij

Niet veel later was het Máxima zelf die een belangrijk mailtje verstuurde. Naar al haar vrienden en familieleden, in Argentinië én in New York. Met het verzoek of zij, mochten er media bij ze aankloppen, nul op het rekest wilden geven. Mediastilte, por favor. Waarom precies, dat liet ze nog even in het midden. De reactie van haar naasten was veelzeggend over wat voor vrouw Máxima is: niemand sprak zijn mond voorbij, en zelfs anno 2021 is er geen vervelend tell-all-interview opgedoken over haar liefdesleven in New York. Haar inner circle is altijd om Máxima heen blijven staan, haar beste vriendinnen bleven haar beste vriendinnen. En van Dieter werd, op een geruchtje dat hij tegen een Nederlands roddelblad zou hebben gezegd dat Máxima hem ‘bedrogen had met de prins’ na, helemaal nooit meer iets vernomen.

Wat we wél weten: zijn naam stond nog op de deurbel van hun appartement toen de Nederlandse pers in september 1999 neerstreek in New York om de jacht op Máxima te openen. De vrouw van wie oud-Spoorloos-speurneus en Volkskrant-correspondent Ineke Holtwijk na maanden vol speculaties had ontdekt dat zij de nieuwe, serieuze vriendin van onze kroonprins was.

En toen was daar de Feria in Sevilla

Hoe dat zo kwam? Nou, de twee ontmoetten elkaar op de Feria (een jaarlijkse feestweek) van Sevilla, zoveel weten we inmiddels zeker. Het paar heeft daar zelf meermalen over verteld, en vierde in 2019 zelfs hun jubileum ter plaatse, met hun dochters op sleeptouw. Dat Cynthia hem een paar weken eerder al wat foto’s van de misschien-wel-misschien-niet-vrijgezelle Máxima had gestuurd, dat is een minder bekend maar volgens goede bronnen niet minder waar gegeven.

Die foto’s vielen in de smaak, al had Willem-Alexander op dat punt natuurlijk nog geen idee hoe goed Máxima precies bij hem zou blijken te passen. Hoe het ook zij: Máxima vloog met haar vrienden mee naar Spanje. En toen de prins na jaren zoeken (het was op dit punt ook alweer bijna een jaar uit met Emily Bremers) zijn toekomstige vrouw zag, was hij meteen verkocht. Of nou ja: toen ze haar camera, altijd een heikel punt voor de prins, uiteindelijk neerlegde om te gaan dansen dan.

Haar charme en charisma deden het ’m. En haar dansmoves, die natuurlijk ook. Willem-Alexander improviseerde een tango. Máxima grapte dat hij danste alsof hij van hout was. Ze dansten op een nummer van Elvis. En oké, Máxima ging niet helemáál direct om (“Ik dacht: hier moet ik ver van blijven, ik ben een onafhankelijk meisje en heb allerlei plannen. Dit paste er eigenlijk niet in”, zou ze er later over zeggen), maar toen Willem-Alexander drie weken later al op haar New Yorkse stoep stond voor een reünie, was ze haar plannen snel vergeten. And the rest, zoals ze dat in Amerika zo mooi zeggen, is history.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Tekst: Claudia Witteveen. Beeld: Hollandse Hoogte / Benelux Press.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien