Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Interview – Schrijver Carlos Ruiz Zafón

Het is zeker niet vervelend bedoeld, wordt van tevoren gezegd door zijn Spaanse uitgever. Maar of we hem liever niet op straat willen fotograferen. Toch nemen we hem na afloop heel even mee naar de voordeur, omdat het in de kamers van de uitgeverij waar Carlos Ruiz Zafón ons ontvangt – een prachtig Victoriaans pand in het hart van Barcelona – door het regenachtige weer te donker is.

Dan blijkt waar dat verzoek over ging. Want zodra Zafón zich laat zien, wordt het een kleine kermis. Auto’s beginnen te toeteren, een oude dame knijpt hem in het voorbijgaan liefdevol in zijn arm, een postbode staat plotseling stil en staart hem ongelovig aan.

Advertentie

In Nederland is Zafón bekend sinds zijn bestseller De schaduw van de wind (2001) en het vervolg Het spel van de engel (2009), in zijn thuisstad is hij een regelrechte held. Op zijn spijkerjasje zit een zilveren speldje van een draak, hij verzamelt ze sinds zijn kindertijd, vertelt hij. Want: “Barcelona is een stad van draken. Als je oplet, zie je ze hier overal. De mythe rond Sante Jordi, ook wel bekend als Joris en de draak, is hier zelfs verworden tot een nationale feestdag. Dan zijn alleen de boek­handels open en gaat iedereen de stad in om boeken te kopen. Ik houd van dat verhaal, al zeg ik er ook meteen bij dat ik de draak, het vuurspuwende monster dat ook nog eens de prinses opeet, veel leuker vind dan die aanstellerige ridder.”

In het Barcelona van jouw boeken is het altijd donker, regenachtig en gevaarlijk. Waarom?
“Barcelona is een van de weinige steden in Europa die nooit verwoest werd in een oorlog. Dus is de stad nu als een oude boomstam: je kunt hier twintig eeuwen geschiedenis voelen. Er zijn overal enorm veel herinneringen en dat maakt
het intens, want ons verleden zit vol verdriet.

Dát is het Barcelona dat ik als kind leerde kennen, niet de toeristische winkelcentra of haventjes die je hier nu vindt
en die je overal ter wereld kunt vinden.

In mijn boeken voer ik deze plaats expres op als een zwart personage, als een plek uit een droomwereld. Voor veel toeristen is Barcelona een stad om te feesten, maar dat is niet de geest van deze plaats of van de mensen die er wonen. Die is veel donkerder dan het lijkt.”

Je vader was verzekeringsagent. Jij moest hem vanaf je negende na schooltijd helpen met het rondbrengen van zijn polissen en het geld ophalen.
“Hij had me als het ware in dienst en ik haatte het. Mijn vriendjes konden in hun vrije tijd spelen of naar de film, maar ik bracht zijn papieren rond, ook in de vakanties en het weekend. Dat ervoer ik toch een beetje als slavenarbeid. Maar nu ik ouder ben, zie ik daar ook de goede kant van, want daardoor heb ik veel gezien.

Ik absorbeer­de alles, als een soort camera, zonder oordeel. Onder volwassenen laten we lang niet alles zien, maar in de buurt van een kind denken we dat ons gedrag niet wordt opgemerkt. Ik heb in die tijd veel geleerd over hoe mensen écht werken, en dat zag ik al vrij vroeg.”

Heb je een voorbeeld?
“Niet iedereen was even netjes tegen mij of tegen het bedienend personeel. Er was een dame in een villawijk aan wie mijn vader een brandverzekering had verkocht. Ze had geen geld meer, maar pretenties had ze nog wel. Ze had een bediende en die moest alles doen. Toen ik die polis kwam brengen, stond ze als een soort Catharina de Grote boven aan de trap: ‘Wat wil je? Hoe dúrf je me lastig te vallen!’ Later bleek dat ze ons gewoon niet kon betalen.

Ik kwam bij artsen en advocaten over de vloer, maar ook bij kunstenaars die amper het hoofd boven water konden houden. Soms moest ik naar het klooster om het polisgeld te innen. Dan werd ik ontvangen door de ‘communicatie-non’, want de nonnen mochten geen contact hebben met de buitenwereld. Die non was een piepklein vrouwtje, ze zette me in een kamer met tralies terwijl zij de polis naar de moeder-overste bracht en het geld ophaalde. Terwijl ik daar zat, hoorde ik de andere nonnen schuifelen door de gangen: nieuwsgierig naar de indringer. Het was zo’n vreemde plek, ik ben die sfeer nooit meer vergeten.”

Je praat er makkelijk over, maar het lijkt me ook een eenzame jeugd.
“Dat was het ook. Ik hield van jongs af aan van boeken, films en muziek, maar daar was thuis geen ruimte voor. Mijn ouders begrepen of wisten niet eens dat ik dat mooi vond, denk ik. Ik droomde altijd over een wereld waarin al die dingen er wél waren. Zonder mijn verbeelding had ik het nooit gered.

Rond mijn veertiende wist ik: als ik nu niets doe, blijf ik de rest van mijn leven een radertje in het leven van mijn vader. En word ik het soort man dat híj bedacht heeft. Dus zei ik op een dag: ‘Ik kan dit niet meer, ik ga iets anders doen’. Ik moest ontsnappen en ik wist dat ik geen hulp zou krijgen. Toch wilde ik proberen om een leven op te bouwen rond iets waar ik van houd en wat veel voor me betekent: schrijven.”

Winnen!
Speciaal voor Libelle geeft Carlos Ruiz Zafón 25 exemplaren weg van zijn nieuwe boek ‘De gevangene van de hemel’. Vul het winformulier in. Deze actie loopt tot 6 september 2012 Lees het gehele interview in Libelle 35.

Deze actie is afgelopen

Lees ook het interview met Karin Slaughter of Simone van der Vlugt

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Groot verdriet voor de Obama's: "We gaan Bo zo missen"

Bo, de hond van Barack en Michelle Obama, is overleden. Een groot verlies voor het gezin. De Obama’s delen hun verdriet om de twaalf jaar geworden Bo op social media. 

“Vandaag is onze familie een ware vriend en loyale kameraad verloren.”

Advertentie

Obama’s rouwen om hond Bo

“Meer dan een decennium lang was Bo een constante, zachtaardige aanwezigheid in ons leven – blij om ons te zien op goede dagen, slechte dagen en alle dagen daartussenin”, schrijft Barack Obama op Twitter, bij lieve foto’s met zijn viervoeter. “Hij accepteerde alle drukte in het Witte Huis, had een big bark but no bite, vond het fantastisch om in de zomer in het zwembad te springen, was goed met kinderen, leefde voor kliekjes van de eettafel en had geweldig haar. Hij was precies wat we nodig hadden en meer dan we ooit verwacht hadden. We zullen hem erg missen.”

‘We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen’

Michelle maakt op Instagram duidelijk dat Bo aan de gevolgen van kanker is overleden. Ze blikt terug op 2008, toen ze de Portugese waterhond in huis namen. Eigenlijk was het beestje vooral bedoeld om hun dochters, Malia en Sasha, gezelschap te houden. “We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Michelle Obama (@michelleobama)

Zielsgelukkig tot het eind

Ze omschrijft hoe Bo er als hond áltijd voor de Obama’s was, ook na het hectische leven in het Witte Huis. En hoe hij zijn laatste maanden intens genoot. “Dit afgelopen jaar, met iedereen thuis tijdens de pandemie, was niemand gelukkiger dan Bo. Al zijn mensen waren weer onder een dak, net als de dag waarop we hem kregen. Ik zal altijd dankbaar zijn dat Bo en de meisjes zo veel tijd met elkaar konden doorbrengen aan het eind. We zullen Bo heel erg missen. Maar we zijn dankbaar dat hij een leven vol plezier, knuffels, spelletjes en luieren op de bank heeft gehad.”

‘Geef je huisdier een extra dikke knuffel’

Michelle sluit haar bericht af met een bedankje aan iedereen die voor Bo heeft gezorgd. En ze doet een verzoek aan alle baasjes: “Knuffel je harige gezinsleden wat steviger vanavond, en geef ze een aai over de bol van ons.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: Twitter, Instagram. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Groot verdriet voor de Obama's: "We gaan Bo zo missen"

Bo, de hond van Barack en Michelle Obama, is overleden. Een groot verlies voor het gezin. De Obama’s delen hun verdriet om de twaalf jaar geworden Bo op social media. 

“Vandaag is onze familie een ware vriend en loyale kameraad verloren.”

Advertentie

Obama’s rouwen om hond Bo

“Meer dan een decennium lang was Bo een constante, zachtaardige aanwezigheid in ons leven – blij om ons te zien op goede dagen, slechte dagen en alle dagen daartussenin”, schrijft Barack Obama op Twitter, bij lieve foto’s met zijn viervoeter. “Hij accepteerde alle drukte in het Witte Huis, had een big bark but no bite, vond het fantastisch om in de zomer in het zwembad te springen, was goed met kinderen, leefde voor kliekjes van de eettafel en had geweldig haar. Hij was precies wat we nodig hadden en meer dan we ooit verwacht hadden. We zullen hem erg missen.”

‘We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen’

Michelle maakt op Instagram duidelijk dat Bo aan de gevolgen van kanker is overleden. Ze blikt terug op 2008, toen ze de Portugese waterhond in huis namen. Eigenlijk was het beestje vooral bedoeld om hun dochters, Malia en Sasha, gezelschap te houden. “We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Michelle Obama (@michelleobama)

Zielsgelukkig tot het eind

Ze omschrijft hoe Bo er als hond áltijd voor de Obama’s was, ook na het hectische leven in het Witte Huis. En hoe hij zijn laatste maanden intens genoot. “Dit afgelopen jaar, met iedereen thuis tijdens de pandemie, was niemand gelukkiger dan Bo. Al zijn mensen waren weer onder een dak, net als de dag waarop we hem kregen. Ik zal altijd dankbaar zijn dat Bo en de meisjes zo veel tijd met elkaar konden doorbrengen aan het eind. We zullen Bo heel erg missen. Maar we zijn dankbaar dat hij een leven vol plezier, knuffels, spelletjes en luieren op de bank heeft gehad.”

‘Geef je huisdier een extra dikke knuffel’

Michelle sluit haar bericht af met een bedankje aan iedereen die voor Bo heeft gezorgd. En ze doet een verzoek aan alle baasjes: “Knuffel je harige gezinsleden wat steviger vanavond, en geef ze een aai over de bol van ons.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: Twitter, Instagram. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Coronapas waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie: "Het gaat te langzaam"

Kunnen we komende zomer vrij reizen in de Europese Unie? De digitale coronapas moet dit mogelijk maken, maar is er waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie. 

Dit laat demissionair premier Mark Rutte weten, na een EU-top over de pas.

Advertentie

Coronapas loopt vertraging op

Reizigers in Europa kunnen straks met een QR-code aantonen dat ze niet besmet zijn met het coronavirus. Zo bewijzen ze dat ze zijn ingeënt, negatief zijn getest of recent besmet zijn geweest en dus antistoffen hebben. Maar eerst moeten alle EU-landen het eens worden over de (ingewikkelde) regels omtrent deze digitale coronapas. Het streven is om die regels op 21 juni in te laten gaan. En dat is later dan gehoopt, zo laat Rutte weten aan RTL Nieuws.

‘Het gaat mij te langzaam’

Na die datum, kan het namelijk nog maximaal zes weken duren voordat de coronapas ook daadwerkelijk in de praktijk wordt gebracht. En dan zitten we al in augustus, ver in de zomervakantie dus. “Wij willen het wel eerder, maar het hangt ook af van wat andere landen doen. Je kunt pas echt met die pas werken als andere landen hem ook hebben ingevoerd”, legt Rutte uit. “Het gaat mij te langzaam, maar wij doen er in Nederland alles aan om niet te vertragen.”

Spoetnik-vaccin

Een van de discussiepunten die de invoering van de coronapas vertragen, is het Spoetnik-vaccin. Want is dat straks een geldig coronavaccin in alle Europese landen? Het Russische vaccin is nog niet goedgekeurd door Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), en daarom heeft onder meer Nederland nog geen bestelling ervoor geplaatst. Maar Hongarije en Slowakije hebben al wel doses van het Spoetnik-vaccin ingeslagen. En ook andere EU-landen, zoals Duitsland, Oostenrijk en Italië hebben interesse. Maar zolang het Spoetnik-vaccin nog niet door EMA wordt goedgekeurd, blijft het een lastig punt van discussie met betrekking tot de coronapas. Net zoals de vraag hoe lang je nou daadwerkelijk beschermd bent tegen corona als je het al hebt gehad.

Willen we deze zomer vrij kunnen reizen in Europa, dan moeten de EU-lidstaten het over dit soort zaken vóór 21 juni eens worden.

Vakantie in eigen land? Dit zijn de leukste to do’s op Vlieland: 

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: RTL Nieuws, NOS. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Coronapas waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie: "Het gaat te langzaam"

Kunnen we komende zomer vrij reizen in de Europese Unie? De digitale coronapas moet dit mogelijk maken, maar is er waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie. 

Dit laat demissionair premier Mark Rutte weten, na een EU-top over de pas.

Advertentie

Coronapas loopt vertraging op

Reizigers in Europa kunnen straks met een QR-code aantonen dat ze niet besmet zijn met het coronavirus. Zo bewijzen ze dat ze zijn ingeënt, negatief zijn getest of recent besmet zijn geweest en dus antistoffen hebben. Maar eerst moeten alle EU-landen het eens worden over de (ingewikkelde) regels omtrent deze digitale coronapas. Het streven is om die regels op 21 juni in te laten gaan. En dat is later dan gehoopt, zo laat Rutte weten aan RTL Nieuws.

‘Het gaat mij te langzaam’

Na die datum, kan het namelijk nog maximaal zes weken duren voordat de coronapas ook daadwerkelijk in de praktijk wordt gebracht. En dan zitten we al in augustus, ver in de zomervakantie dus. “Wij willen het wel eerder, maar het hangt ook af van wat andere landen doen. Je kunt pas echt met die pas werken als andere landen hem ook hebben ingevoerd”, legt Rutte uit. “Het gaat mij te langzaam, maar wij doen er in Nederland alles aan om niet te vertragen.”

Spoetnik-vaccin

Een van de discussiepunten die de invoering van de coronapas vertragen, is het Spoetnik-vaccin. Want is dat straks een geldig coronavaccin in alle Europese landen? Het Russische vaccin is nog niet goedgekeurd door Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), en daarom heeft onder meer Nederland nog geen bestelling ervoor geplaatst. Maar Hongarije en Slowakije hebben al wel doses van het Spoetnik-vaccin ingeslagen. En ook andere EU-landen, zoals Duitsland, Oostenrijk en Italië hebben interesse. Maar zolang het Spoetnik-vaccin nog niet door EMA wordt goedgekeurd, blijft het een lastig punt van discussie met betrekking tot de coronapas. Net zoals de vraag hoe lang je nou daadwerkelijk beschermd bent tegen corona als je het al hebt gehad.

Willen we deze zomer vrij kunnen reizen in Europa, dan moeten de EU-lidstaten het over dit soort zaken vóór 21 juni eens worden.

Vakantie in eigen land? Dit zijn de leukste to do’s op Vlieland: 

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: RTL Nieuws, NOS. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien