Bestel nu de stijlvolle designertas van Iris Maree vanaf € 79,95

Zoek binnen:

Een bijzondere klantenbeleving

"Wat zit jij ongelukkig achter je PC" roept een collega met verstand van ergonomie. Volgens hem ben ik dringend toe aan een beeldschermbril. Mijn ijdelheid verliest het van mijn stijve nek, dus op naar Specsavers. Als ik daar een beeldschermbril aanschaf vergoedt mijn werkgever een deel van de kosten. "Ja, mevrouw?" vraagt de Specsaversmeneer achter de balie zonder van zijn beeldscherm op te kijken. Ik meld dat ik een beeldschermbril nodig heb en dat ik van mijn werkgever een vergoeding krijg. "Naam, adres, postcode, geboortedatum?" vraagt de man, nog steeds zonder mij aan te kijken. ‘Specsavers, horen en zien’ staat er met grote letters op de muur achter hem. ‘Ik hoor u wel, maar wil u niet zien’ had er volgens mij beter kunnen staan. Afijn, nadat ik alle vragen heb beantwoord, wordt mij gemeld dat ik mag wachten in de wachtruimte. Altijd fijn! Even later komt er een vrouw op mij af. "Voortestje" roept ze. Ik denk dat ik het niet goed versta en reageer blijkbaar niet snel genoeg. Ze grijpt me bij mijn bovenarm, roept nogmaals ‘voortestje’ en dirigeert mij ondertussen naar de testruimte. De Specsaversdame begint met groene lampjes in mijn ogen te schijnen. Ik zie allerlei tekens, maar heb geen idee wat daarvan de bedoeling is. Moet ik nu zeggen of ik ze scherp kan zien? "Ooh, u draagt daglenzen?!" vraagt de Specsaversdame dan. "Nee, gewone harde zuurstofdoorlatende lenzen" antwoord ik. "Ooh, maar wel hele oude hè?" Wil ze me nu een paar nieuwe contactlenzen aansmeren, vraag ik me af. "Nee, deze zijn nog geen jaar oud. Ik kom alleen voor een beeldschermbril" leg ik voor de zekerheid nog maar even uit. Weer mag ik even wachten. Daarna mag ik met haar mannelijke collega meelopen naar de oogmeetruimte. Weer wordt er een groot aantal vragen op me afgevuurd. "Gezondheid, medicijnen, oogklachten in de familie?" Mijn antwoorden worden alle geregistreerd, maar ik krijg er geen enkele reactie op. Uit de oogmeting blijkt dat ik inderdaad een beeldschermbril nodig heb. Maar dat betekent niet dat ik nu zomaar een bril kan uitzoeken. Ik moet eerst nog formulier laten tekenen door de bedrijfsarts en door mijn leidinggevende. Daarna mag ik terugkomen om een bril uit te zoeken. Een week later mag ik – met het getekende formulier – wel een montuur uitzoeken. "Wilt u mij bellen als de bril klaar is?" vraag ik ten slotte. "Ja, prima, maar wij laten klanten altijd vooraf betalen. Dus…." is het antwoord. Braaf pin ik de verschuldigde 218 euro. Morgen ga ik mijn bril ophalen. Ben benieuwd hoe deze ‘bijzondere klantenbeleving’ afloopt..

 
Advertentie

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien