We Will Rock You de musical: nu tot 50% korting!

Zoek binnen:

Hermien -Schoonheidsoperatie… luxe of niet?

‘Mevrouw, wilt u uw ogen openhouden,’ zei een fotograaf toen hij foto’s kwam maken voor bij het artikel over mijn nieuwste boek. Dat was de druppel. Ik probeerde alleen maar lachend op de foto te komen en het was zeer beslist niet de bedoeling dat ik met dichtgeknepen ogen geportretteerd zou worden. Al enige jaren hingen mijn oogleden zwaar op mijn wimpers en mijn uren achter de computer maakte het er niet beter op. ‘Wat kijk je boos, is er iets’ vroegen man en kinderen regelmatig en meestal antwoordde ik dat ik niet boos was, maar dat het aan mijn hangende oogleden lag. Een ooglidcorrectie kon uitkomst bieden, maar ik kende ook Johns stelling dat je niet in een gezond lijf moet snijden. Bovendien was ik een beetje huiverig voor een ingreep rond mijn ogen. Stel je voor dat het fout gaat… Het zijn wel mijn ogen en bovendien wil ik niet mismaakt rondlopen.

Enkele maanden geleden liet ik me overhalen om naar een voorlichtingsavond te gaan. ‘Zal ik u gelijk op de lijst zetten voor een vrijblijvend consult?’ vroeg de man. Ik ging schoorvoetend akkoord. Het was immers vrijblijvend, dus kon ik er altijd nog onderuit. De voorlichtingsavond naderde en ik zocht op internet naar de betreffende artsen. Hadden ze er al eens ergens een potje van gemaakt? Kon ik ze op onvolkomenheden betrappen? Niets van dat alles, dus dat gaf mij geen instrument in handen om niet te gaan. Ik woonde de voorlichtingsavond bij en de uitleg was duidelijk. Alles onder plaatselijke verdoving. Ai! Daarna volgde het persoonlijk consult bij een aardige arts. Ooglidcorrectie alleen zou niet voldoende zijn, ook mijn wenkbrauwen moesten gelift worden. ‘En dat gebeurt allemaal onder plaatselijke verdoving?’ vroeg ik. De arts knikte bevestigend. Ik vertelde hem voorzichtig over die ene tandarts wiens hand ik ooit heb weggeslagen, omdat ik niets in mijn gezicht verdraag. Hij begreep de hint en ik ging naar huis met een afspraak en een receptje oxazepam.

Advertentie

Een ruime maand later was het zover. Dankzij het kalmeringspilletje ging ik fluitend de behandelingskamer in en eerlijk is eerlijk, de prikjes waren het ergst. Naderhand zag ik er natuurlijk niet uit en ook een week later, toen de hechtingen verwijderd werden, was ik nog niet onder de indruk van het resultaat. Maar daarna ging de genezing snel. Voor het eerst sinds jaren zag ik het onderste deel van mijn oogleden weer. ‘Mam, je klinkt boos, maar je kijkt er zo vriendelijk bij, zei Victor lachend toen ik een vervelend telefoontje afhandelde. Door de wenkbrauwlift kan ik nog niet goed fronsen, maar geloof me, dat komt terug en dan hoop ik nog jaren plezier te hebben van mijn wakkere kijk op het leven.

Een schoonheidsoperatie vond ik altijd een overbodige luxe. Je bent wie je bent en daar moet je het in je leven mee doen. Ik ben nu wel teruggekomen op die stelling, want waarom zou je jezelf een eenvoudige ingreep ontzeggen als deze je leven zoveel makkelijker kan maken.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien