Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Pielemoppen en polenta

Hoewel ik veel van Italiaanse gerechten hou, heb ik soms gewoon zin in Hollandse kost. Een paar dagen geleden was het weer zover: onze borden waren gevuld met kapucijners, gebakken uien en champignons, en uitgebakken spekreepjes. Daaroverheen schenk ik een ruime hoeveelheid stroop. Nu hoor ik sommige mensen denken: stroop??? Ja, stroop. Ik weet niet beter dan dat er bij ons thuis altijd kapucijners met stroop gegeten werd. Het zal wel met de streek te maken hebben waar ik vandaan kom. Voor wie het niet kent, probeer het eens uit. Je zult verrast zijn…

Het doet me denken aan een van de eerste bezoeken aan mijn schoonfamilie. Toen mijn schoonvader nog leefde gingen wij op zondagochtend regelmatig bij hem op de koffie. Op die ochtend zaten alle inmiddels uit huis zijnde kinderen bij hem rond de tafel en dronken we van de oersterke koffie die al een paar uur had staan pruttelen en waar je als nietsvermoedende nieuweling bij de eerste slok bijna van schrik van je stoel afviel. Zoiets gebeurde maar één keer, daarna voegde je royaal melk toe.

Advertentie

Mijn schoonfamilie komt uit Kampen en vooral mijn schoonvader sprak het plaatselijke dialect. Ik was van huis uit wel dialect gewend, al kan ik het zelf niet spreken omdat ik te jong was toen ik vanuit Drenthe naar de Randstad verhuisde. Maar de vraag of ik een pielemoppe bij de koffie wilde hebben klonk mij nogal cryptisch in de oren. Terwijl ik nog nadacht over mijn antwoord werd er een pak met gevulde koeken op tafel neergelegd. Een pielemoppe bleek, tot mijn grote opluchting, gewoon een gevulde koek te zijn, al doet de naam anders vermoeden… En wanneer ze het over een poelente hadden, dacht ik dat ze het over het Italiaanse gerecht ‘polenta’ hadden. Maar een poelente bleek niets meer of minder dan een eend te zijn. En dan heb ik het nog maar niet over de kladde werk dat ze te doen hadden: de grote hoeveelheid werk. En hoe hellig ze soms konden zijn: boos konden zijn. Maar mijn favoriet is toch wel knasterbuttien. Tijdens het eten van een stukje vlees kon iemand zomaar ineens last van een knasterbuttien hebben en ik dacht dat er misschien iets met hun gebit aan de hand was. Maar met een knasterbuttien wordt een stukje taai, kraakbeenachtig bot bedoeld dat in het vlees zit.

Op een gegeven moment zette mijn schoonvader een bord voor mij op de tafel neer dat een niet te identificeren papachtige substantie bevatte waarin kleine, bruine dingetjes ronddreven en – zag ik dat goed? – stukjes worst. “Lekker, det meui pruuvn. Kruudmoes of kennie det nie?” (Lekker, dat moet je proeven. Kruudmoes of ken je dat niet?) vroeg hij. Nee, ik kende het gerecht niet en staarde met gemengde gevoelens naar de er een beetje vreemd uitziende inhoud van het bord. “Dat is pap van karnemelk, gort, rozijnen en worst,” legde iemand anders mij bereidwillig uit. “O, oké…” En ik pakte aarzelend en een beetje huiverig voor de combinatie van pap en worst, de bijbehorende lepel van de tafel. Maar ach, je moet alles een keer geprobeerd hebben en ik nam dapper een hap, eerst zonder worst, want ik wilde me nog even voorbereiden op de pap-met-worst-hap. Nu ben ik nooit een groot fan van karnemelkse- en gortepap geweest en dus moest ik behoorlijk mijn best doen om het lekker te vinden en dat was nog maar de hap-zonder-worst. Daarna was het de beurt aan de hap-met-worst. Tja, wat zal ik zeggen: apart, bijzonder, geef het maar een naam. Ik heb keurig onder het toeziend oog van mijn schoonvader en de rest van de familie het bord leeggegeten terwijl mijn schoonvader argwanend vroeg: “Of lussie det nie?” (Of lust je dat niet?). Ik wilde hem niet teleurstellen, dus zei ik hem dat het lekker smaakte, maar ik was stiekem een beetje blij toen ik de laatste lepel naar binnen had gewerkt en met weemoed terugdacht aan de Drentse kniepertjes die ik thuis wel eens kreeg. Wat je er al niet voor over moet hebben om bij je schoonfamilie in de smaak te vallen.

Er bestaan nog steeds allerlei streekgerechten, net zoals er nog steeds allerlei dialecten bestaan. Ja, eigen gerechten en een eigen taal zijn mooi. Ik luister graag naar een Nederlandstalig lied, net zoals ik ook graag naar andere talen luister. Prachtig al die verschillende klanken die een taal vormen. Al die talen hebben, net als de dialecten en streekgerechten, iets moois, iets eigens, iets dat niet verloren mag gaan.

 

 

 

 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaapkamergeheimen van Annie (76): "Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje"

Wat gebeurt er in jouw slaapkamer? In onze rubriek Slaapkamergeheimen spreekt Libelle iedere week een lezeres over haar seksleven. Deze week vertelt Annie (76) over haar geheimen tussen de lakens. “”

“Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje. Ik heb mijn vibrator al tien jaar, sinds het uitging met mijn vriend. Ik gebruik hem geen twee tot drie keer per week meer, zoals in het begin. Maar als ik zin heb, doet hij nog steeds precies wat ik wil. Wel zo prettig.

Advertentie

Sekspartner

Als puber ontdekte ik al wat ik lekker vind. Ik lag met mijn zussen op een kamer. Die dachten dat ik aan het rollen was in mijn slaap en riepen dat ik stil moest doen. Maar ik sliep niet hoor, ik was mezelf aan het ontdekken. Ik was ook best goed geïnformeerd over sex. Beter dan mijn katholieke ouders. Het was in die tijd ongepast om daarover met je kinderen te praten. Toen ik al lang ongesteld geworden was, kwamen ze aanzetten met een of ander boekje over de bloemetjes en bijtjes. Dat wist ik allemaal allang. Ik had van alles in de bibliotheek gelezen. Ook dat er zoiets bestond als homo- en biseksualiteit. Toen ik mijn ouders daarover vertelde zei mijn vader: ‘Kind, hoe kom je aan die wijsheid’? Die had geen idee.

Vrijheid

Op mijn achttiende ging ik het huis uit. We mochten thuis niet veel, dus ging ik op kamers om van mijn vrijheid te genieten. Ik slikte ook de pil en heb een paar vriendjes gehad met wie ik het deed. De jongens wilden meestal wel. Dan waren we uit en vroegen ze ‘zullen we een potje neuken?’, maar dat deed ik dan niet. Ik wilde het alleen met jongens voor wie ik echt gevoelens had.

Sexleven voorbij

Ik trouwde op mijn 26ste  en daarna was mijn seksleven eigenlijk een beetje voorbij. Mijn man had fysieke problemen, waardoor het moeilijk ging. Omdat ik dolgraag kinderen wilde, greep ik mijn kans als we allebei een borreltje teveel op hadden. Maar na twee kinderen gebeurde er weinig meer in bed en het onderwerp was ook niet bespreekbaar. Hij kon trouwens helemaal niet omgaan met gevoelens. Uiteindelijk liep het huwelijk stuk en toen ik bij hem wegging, voelde ik dat ik dat eigenlijk eerder had moeten doen. Maar liefde is ook iets geks; ik was ‘vastgeklonterd’.

Bevredigend

Toen ik na de scheiding op mijn 60ste een nieuwe vriend kreeg, was het in bed heel bevredigend. ‘Zo hoort dat dus’, dacht ik. Helaas was de relatie zelf niet goed en is die ook uitgegaan. Sindsdien ben ik eigenlijk niemand meer tegengekomen. Misschien ben ik zelf ook een moeilijk persoon om mee te leven. Ik ben hooggevoelig en kan niet goed tegen geluiden. Ik vind de tv al snel veel te hard staan. Ook bij vriendinnen vraag ik altijd of die zachter mag. Dat vinden mannen misschien lastig.

De ware

Toch zijn er genoeg mannen in de buurt die wel interesse in me hebben, maar die vind ik niet leuk. Zo oud. Ze drinken te veel, sloffen als ze lopen. Ik weet van mannen die maar één keer per week in bad gaan. ‘Kleed je eens leuk aan of ga vaker naar de kapper , denk ik dan. Nee, de ware ben ik nog niet tegengekomen. Ik mis de lichamelijke warmte wel, maar ik ben niet iemand die online gaat daten of zomaar iemand van de fiets trekt. Er moet echt een klik zijn. Dat je iemand tegenkomt en denkt: ‘wauw wat voel ik me lekker’. Of ik dat nog tegen ga komen, weet ik niet. Ik ga er niet naar op zoek. Ik heb geen rotleven en vind het ook fijn met mezelf. Het is goed zo.”

Om privacyredenen zijn de namen in deze rubriek gefingeerd.

Wil je ook je slaapkamergeheim delen – anoniem? Stuur dan een e-mailtje naar onlineredactie@libelle.nl.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaapkamergeheimen van Annie (76): "Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje"

Wat gebeurt er in jouw slaapkamer? In onze rubriek Slaapkamergeheimen spreekt Libelle iedere week een lezeres over haar seksleven. Deze week vertelt Annie (76) over haar geheimen tussen de lakens. “”

“Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje. Ik heb mijn vibrator al tien jaar, sinds het uitging met mijn vriend. Ik gebruik hem geen twee tot drie keer per week meer, zoals in het begin. Maar als ik zin heb, doet hij nog steeds precies wat ik wil. Wel zo prettig.

Advertentie

Sekspartner

Als puber ontdekte ik al wat ik lekker vind. Ik lag met mijn zussen op een kamer. Die dachten dat ik aan het rollen was in mijn slaap en riepen dat ik stil moest doen. Maar ik sliep niet hoor, ik was mezelf aan het ontdekken. Ik was ook best goed geïnformeerd over sex. Beter dan mijn katholieke ouders. Het was in die tijd ongepast om daarover met je kinderen te praten. Toen ik al lang ongesteld geworden was, kwamen ze aanzetten met een of ander boekje over de bloemetjes en bijtjes. Dat wist ik allemaal allang. Ik had van alles in de bibliotheek gelezen. Ook dat er zoiets bestond als homo- en biseksualiteit. Toen ik mijn ouders daarover vertelde zei mijn vader: ‘Kind, hoe kom je aan die wijsheid’? Die had geen idee.

Vrijheid

Op mijn achttiende ging ik het huis uit. We mochten thuis niet veel, dus ging ik op kamers om van mijn vrijheid te genieten. Ik slikte ook de pil en heb een paar vriendjes gehad met wie ik het deed. De jongens wilden meestal wel. Dan waren we uit en vroegen ze ‘zullen we een potje neuken?’, maar dat deed ik dan niet. Ik wilde het alleen met jongens voor wie ik echt gevoelens had.

Sexleven voorbij

Ik trouwde op mijn 26ste  en daarna was mijn seksleven eigenlijk een beetje voorbij. Mijn man had fysieke problemen, waardoor het moeilijk ging. Omdat ik dolgraag kinderen wilde, greep ik mijn kans als we allebei een borreltje teveel op hadden. Maar na twee kinderen gebeurde er weinig meer in bed en het onderwerp was ook niet bespreekbaar. Hij kon trouwens helemaal niet omgaan met gevoelens. Uiteindelijk liep het huwelijk stuk en toen ik bij hem wegging, voelde ik dat ik dat eigenlijk eerder had moeten doen. Maar liefde is ook iets geks; ik was ‘vastgeklonterd’.

Bevredigend

Toen ik na de scheiding op mijn 60ste een nieuwe vriend kreeg, was het in bed heel bevredigend. ‘Zo hoort dat dus’, dacht ik. Helaas was de relatie zelf niet goed en is die ook uitgegaan. Sindsdien ben ik eigenlijk niemand meer tegengekomen. Misschien ben ik zelf ook een moeilijk persoon om mee te leven. Ik ben hooggevoelig en kan niet goed tegen geluiden. Ik vind de tv al snel veel te hard staan. Ook bij vriendinnen vraag ik altijd of die zachter mag. Dat vinden mannen misschien lastig.

De ware

Toch zijn er genoeg mannen in de buurt die wel interesse in me hebben, maar die vind ik niet leuk. Zo oud. Ze drinken te veel, sloffen als ze lopen. Ik weet van mannen die maar één keer per week in bad gaan. ‘Kleed je eens leuk aan of ga vaker naar de kapper , denk ik dan. Nee, de ware ben ik nog niet tegengekomen. Ik mis de lichamelijke warmte wel, maar ik ben niet iemand die online gaat daten of zomaar iemand van de fiets trekt. Er moet echt een klik zijn. Dat je iemand tegenkomt en denkt: ‘wauw wat voel ik me lekker’. Of ik dat nog tegen ga komen, weet ik niet. Ik ga er niet naar op zoek. Ik heb geen rotleven en vind het ook fijn met mezelf. Het is goed zo.”

Om privacyredenen zijn de namen in deze rubriek gefingeerd.

Wil je ook je slaapkamergeheim delen – anoniem? Stuur dan een e-mailtje naar onlineredactie@libelle.nl.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Het bestaat! Op deze vakantieplek zijn (bijna) geen muggen meer zodat je ongestoord kunt genieten

Als de wereld het weer toelaat is het geen verkeerd idee om een retourtje naar de Malediven te boeken. De Nederlandse wetenschapper Bart Knols maakte daar een muggen vergeven resort compleet muggenvrij, zo meldt het AD. Dat klinkt als muziek in de oren voor iedereen die iedere zomer lekgeprikt wordt.

“Binnen een jaar hebben we de populatie teruggedrongen met ruim 95 procent”, vertelt de medisch entomoloog aan de krant. “Resorts van over de hele wereld bellen ons of we bij hen hetzelfde kunnen komen doen.”

Advertentie

Een vakantieplek zónder muggen

Nachtenlang wakker liggen door het gezoem, de jeuk die niet over lijkt te gaan en ontelbaar veel bulten: een groot nadeel van de zomer is toch de hoeveelheid muggen. Daar heb je op het eiland Kunfunadhoo in de Malediven dus geen last meer van. Op het luxe resort Soneva Fushi kun je in één van de 71 villa’s verblijven zonder dat je vakantie verstoord wordt door (ziekteverwekkende) muggen. Deet kun je in het vervolg dus thuislaten.

Droom

Het is al sinds 2009 de droom van Bart om tropische eilanden muggenvrij te maken om gezondheidsproblemen als malaria op te lossen. De eigenaar van Soneva Fushi belt de wetenschapper in 2018 op om zijn resort vrij van muggen te krijgen. “In maart 2019 ben ik voor het eerst naar Soneva Fushi getrokken. Ik begreep meteen waarom hij me gecontacteerd had: ik werd lek gestoken, zoveel muggen zaten er.”

Lees ook:
Met deze simpele oplossing blijven muggen écht weg uit je slaapkamer

Oplossing

Hij bestrijdt de muggen niet door insecticiden te spuiten, maar door muggen te vangen en broedplaatsen weg te halen. In de eerste 24 uur ving hij met een muggenval al meer dan 700 Aziatische tijgermuggen. Een andere val lokt muggen die eitjes willen leggen. Hoewel de muggen nu bijna compleet zijn verdwenen, hoopt Bart de 100 procent te bereiken. “Dan kunnen we onze operatie opschorten, want als eenmaal zo’n eiland muggenvrij is, blijft het ook zo.”

Ondertussen is er veel interesse uit het buitenland om andere gebieden op de wereld muggenvrij te maken. “Panama, Mexico, Indonesië… We zijn momenteel met 22 geïnteresseerden van over de hele wereld aan het babbelen. Maar er zijn op aarde zo’n 40.000 bewoonde eilanden, dus we zijn nog niet klaar”, aldus Bart.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Het bestaat! Op deze vakantieplek zijn (bijna) geen muggen meer zodat je ongestoord kunt genieten

Als de wereld het weer toelaat is het geen verkeerd idee om een retourtje naar de Malediven te boeken. De Nederlandse wetenschapper Bart Knols maakte daar een muggen vergeven resort compleet muggenvrij, zo meldt het AD. Dat klinkt als muziek in de oren voor iedereen die iedere zomer lekgeprikt wordt.

“Binnen een jaar hebben we de populatie teruggedrongen met ruim 95 procent”, vertelt de medisch entomoloog aan de krant. “Resorts van over de hele wereld bellen ons of we bij hen hetzelfde kunnen komen doen.”

Advertentie

Een vakantieplek zónder muggen

Nachtenlang wakker liggen door het gezoem, de jeuk die niet over lijkt te gaan en ontelbaar veel bulten: een groot nadeel van de zomer is toch de hoeveelheid muggen. Daar heb je op het eiland Kunfunadhoo in de Malediven dus geen last meer van. Op het luxe resort Soneva Fushi kun je in één van de 71 villa’s verblijven zonder dat je vakantie verstoord wordt door (ziekteverwekkende) muggen. Deet kun je in het vervolg dus thuislaten.

Droom

Het is al sinds 2009 de droom van Bart om tropische eilanden muggenvrij te maken om gezondheidsproblemen als malaria op te lossen. De eigenaar van Soneva Fushi belt de wetenschapper in 2018 op om zijn resort vrij van muggen te krijgen. “In maart 2019 ben ik voor het eerst naar Soneva Fushi getrokken. Ik begreep meteen waarom hij me gecontacteerd had: ik werd lek gestoken, zoveel muggen zaten er.”

Lees ook:
Met deze simpele oplossing blijven muggen écht weg uit je slaapkamer

Oplossing

Hij bestrijdt de muggen niet door insecticiden te spuiten, maar door muggen te vangen en broedplaatsen weg te halen. In de eerste 24 uur ving hij met een muggenval al meer dan 700 Aziatische tijgermuggen. Een andere val lokt muggen die eitjes willen leggen. Hoewel de muggen nu bijna compleet zijn verdwenen, hoopt Bart de 100 procent te bereiken. “Dan kunnen we onze operatie opschorten, want als eenmaal zo’n eiland muggenvrij is, blijft het ook zo.”

Ondertussen is er veel interesse uit het buitenland om andere gebieden op de wereld muggenvrij te maken. “Panama, Mexico, Indonesië… We zijn momenteel met 22 geïnteresseerden van over de hele wereld aan het babbelen. Maar er zijn op aarde zo’n 40.000 bewoonde eilanden, dus we zijn nog niet klaar”, aldus Bart.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien