Hoe sterk is jullie relatie? Doe hier de test>

Zoek binnen:

Syndroom van Münchhausen

Ik ben geen dokter, ik ben geen psychiater. Ik ben redacteur. Als redacteur moet je je soms verdiepen in zaken waarvan je voor die tijd nog niet zoveel van wist. Ik schrijf voor een magazine over gezond leven, waardoor we het ook vaak hebben over allerlei aandoeningen waar mensen last van kunnen hebben. Onlangs heb ik iets uitgezocht over het Syndroom van Münchhausen. Dit is een stoornis, waarbij de persoon in kwestie zich herhaaldelijk meldt bij hulpverleners met gefingeerde klachten en zelf toegebrachte verwondingen.

Mensen die lijden aan dit syndroom, zijn zelfs in staat om bloed of eiwit aan een urinemonster toe te voegen of om een wond zo te behandelen dat deze niet zal genezen. Er zijn gevallen bekend van injecties met bacterieen, om een flinke infectie te veroorzaken. Het doel hiervan? Het verkrijgen van aandacht en zorg. Hulpverleners worden hierbij bewust misleid, want er is geen sprake van een ziekte, alles wordt in scene gezet.  
De naam voor deze ziekte is niet die van de ontdekker van het syndroom, maar die van de Duitse legerofficier Karl Friedrich Hieronymus, Freiher (ook wel baron) van Münchhausen (1720-1797). Hij werd beroemd om de ongelooflijke verhalen die hij vertelde over zijn avonturen als soldaat, jager en atleet. Deze zaken bleken geheel verzonnen te zijn.
Mensen die aan dit syndroom lijden, hangen hele verhalen op, die van geen kant kloppen. Als je er drie of vier van hoort, dan heb je niet in de gaten dat het niet klopt, maar als je een Münchhausenpatient wat langer mee maakt, dan begin je als buitenstaander te zien dat hij of zij zichzelf tegenspreekt en alles verzonnen is.
De oorzaak ligt in het brein. Het Syndroom van Münchhausen is een zeldzame, heftige psychische aandoening. De enige behandeling die mogelijk is, is een langdurige opname in een psychiatrische kliniek. Meestal gebeurt dit niet.
Ik schrijf dit stukje hier, omdat er iemand is die ik wil helpen. Ik weet dat ze regelmatig op deze site te vinden is en ik hoop ontzettend dat zij zichzelf hierin herkent. Waarschijnlijk niet, want ze zal in ontkenning zijn. Toch wil ik niet recht in haar gezicht gooien dat ik denk dat ze de boel bij elkaar liegt, als ze hier op de website schrijft. Wellicht richt ik dan erg veel schade aan. En, nogmaals, ik ben geen dokter. Ik hoop dat ze snel geholpen wordt. Dit kan zo niet langer.      
Advertentie

Tessel Tindert: “Wat bedoel je met manisch? Ik dacht juist dat je depressief was”

Tessel Tindert

In Roberts huis was het een onbeschrijflijke bende van vuile kopjes, bordjes, blikjes, glazen. De tafel zat onder de kringen. Er lagen kruimels. De gordijnen waren half gesloten. Het stonk er naar oude bloemen en vuile sokken.

Door de halfopen keukendeur zag ik het aanrecht vol vuile vaat. Voorzichtig ging ik zitten in de stoel naast de bank. Ik voelde woede, maar ook verdriet en medelijden. Hier lag een man op de bank die duidelijk leed. Die zich geen raad meer wist met zichzelf. Die niet meer voor zichzelf kon zorgen. ‘Sorry’, herhaalde Robert. ‘Sorry.’

‘Waar

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien